The Role and Influence of Spirit on Prophecy in the Dialectic of the Holy Bible and the Holy Quran
Article Type:
Research
Writers:
Azam sadat Shanani
/ Ph.D. in Quran and Hadith Sciences, Kashan University / As.Shabani@alzahra.ac.ir
/ Ph.D. in Quran and Hadith Sciences, Kashan University / As.Shabani@alzahra.ac.ir✍️ Mohsen / Professor of Quran and Hadith Sciences, Allameh Tabataba’i University / m.qasempour@atu.ac.ir
/ Professor of Quran and Hadith Sciences, Allameh Tabataba’i University / m.qasempour@atu.ac.irHossein Heidari / Assistant Professor of Religion Department, Kashan University / heydari@kashanu.ac.ir
/ Assistant Professor of Religion Department, Kashan University / heydari@kashanu.ac.irAbstract:
Understanding the meaning of "spirit" in the holy texts has a special complexity. One of its complexities is the function and purpose of its creation, as God’s creature. The Bible and the Holy Qur'an have both mentioned the soul, in the two contexts of ‘the creation of human’ and ‘the descent of revelation and resurrection’. The Abrahamic religions, mainly in the second context, have emphasized on the Prophet’s relation with the soul, as an aid in his prophecy, which can be better interpreted in the intertextual connection between the Holy Quran and the previous Holy texts. Comparing the Holy Quran with the Holy Bible, there are some similarities and differences in their connection with the two variables of spirit and prophecy; and beside some common aspects, their differences are important as well. Their intertextual comparison shows the different positions of the Holy Quran on this issue. These positions can be explained in three parts: the relationship between the Holy Qur'an and the Bible in this regard is sometimes a negative-omissive relationship, sometimes a positive relationship, and sometimes a reforming-changing relationship. The present essay analyzes the different dimensions and aspects of these three relationships.
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :تأثیر و نقش روح بر نبوت در دیالکتیک کتاب مقدس و قرآن کریم
Abstract:
فهم چیستی «روح» در متون مقدس، از پیچیدگی خاصی برخوردار است. از جمله مصادیق این پیچیدگی، کارکرد و هدف از خلقت روح به عنوان مخلوقی از خداوند است. در عهدین و قرآن کریم، روح، در دو حوزهی آفرینش انسان و نزول وحی و قیامت مطرح شده است. ارتباط روح به عنوان یاریگر پیامبر در امر نبوت، که عمدتاً در حوزهی دوم قرار می گیرد، از تأکیدات ادیان ابراهیمی است که در ارتباط بینامتنی قرآن کریم با متون پیشین، می توان به تفسیر بهتری از آن دست یافت. در مقایسهی قرآن کریم با کتاب مقدس، شباهت ها و تفاوت هایی در پیوند با این دو متغیر به دست می آید که با توجه به برخی وجوه مشترک، افتراقات آن نیز حائز اهمیت است. مقایسه بینامتنی در این مقوله، بیانگر مواضع متمایز قرآن کریم است. این مواضع در سه محور تبیین می شود: رابطهی بین قرآن و عهدین در این زمینه، گاه رابطهی سلبی ـ حذفی، گاه رابطهی ایجابی و گاه رابطهی اصلاحی و تغییر است. جستار پیش رو، ابعاد و جنبه های گونه گون این سه رابطه را مورد واکاوی قرار می دهد.
References:
- قرآن کريم، 1415ق، ترجمة مهدي فولادوند، تهران، دارالقرآنالکريم.
- کتاب مقدس، 2016م، لندن، ايلام.
- ابندريد، محمدبن حسن، 1988م، جمهرة اللغة، بيروت، دارالعلم للملايين.
- ازهري، محمدبن احمد، 1421ق، تهذيب اللغه، بيروت، دار احياءالتراث العربي.
- آلوسي، سيدمحمود، 1415ق، روح المعاني في تفسير القرآن العظيم، بيروت، دارالکتب العلميه.
- جوادعلي، 1422ق، المفصل في تاريخ العرب قبل الاسلام، بيجا، دارالساقي.
- دهخدا، علياکبر، 1374، لغتنامه دهخدا، زيرنظر محمد معين، تهران، دانشگاه تهران.
- راغب اصفهاني، حسينبن محمد، 1374، ترجمه مفردات الفاظ قرآن، تهران، مرتضوي.
- راميار، محمود، 1390، تاريخ قرآن، تهران، اميرکبير.
- زمخشري، محمودبن عمر، 1407ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزيل، بيروت، دارالکتاب العربي.
- شاکر، محمدکاظم، 1378، «تفسيري از روح»، پژوهشهاي فلسفي و کلامي، دوره اول، ش 2، ص 7ـ21.
- طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1417ق، الميزان في تفسيرالقرآن، قم، جامعة مدرسين.
- فراهيدي، خليلبن احمد، 1409ق، العين، قم، هجرت.
- مصطفوي، حسن، 1430ق، التحقيق في کلمات القرآن الکريم، بيروت، دارالکتب العلميه.
- مغنيه، محمدجواد، 1424ق، تفسيرالکاشف، تهران، دارالکتب الاسلاميه.
- مقاتلبن سليمان، 1423ق، تفسير مقاتلبن سليمان، بيروت، دار احياءالتراث.
- نفيسي، علياکبر، 1343، ناظم الاطباء، تهران، خيام.
- هاکس، جيمز، 1377، قاموس کتاب مقدس، تهران، اساطير.
- Bell, Richard, 2012, The Origion Of Islam In Its Christian Environment, New York, Routledge.
- Guiley, Rosemary Ellen, 2004, The Encyclopedia of Angels, Library of congress Catologing in publication data.
- Hasting, James, 1968, Encyclopedia of Religion and Ethic, New York, edited by Hastings & Scrifners sons.
- Hexham, Irving, 1993, Concise dictionary of Religion, Canada, Recent Collegue Publishing.
- Macdonald, Duncan B, 1932, The Muslim World: The development of the idea of spirit in Islam, Published in the journal Muslim World.
- Shellabear, William Girdlestone,1932, "The Meaning of the Word ‘Spirit’ as Used in the Koran", Muslim World, V. 22, N. 4.
- Taliaferro, Charles & the others, 2010, A Dictionary of Philosophy of Religion, London, Continuum Publishing.
- Voltaire, M de, 1852, Philosophical Dictionary from the frenche M de Voltaire with additional notes, both critical and argumentative, Boston, published by J. P. Mendum.
- Zwemer, Samuel Marinus, 1987, The Muslem Doctrine of God: An Essay on the character and attributes of Allah according to the Qur’an and Orthodox Tradition, New York, American tract society.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
Shanani, Azam sadat, , Mohsen, Heidari, Hossein. (2026) The Role and Influence of Spirit on Prophecy in the Dialectic of the Holy Bible and the Holy Quran. Ma`rifat-e Adyan, 14(2), 7-26
Azam sadat Shanani; Mohsen ; Hossein Heidari."The Role and Influence of Spirit on Prophecy in the Dialectic of the Holy Bible and the Holy Quran". Ma`rifat-e Adyan, 14, 2, 2026, 7-26
Shanani, A, , M, Heidari, H.(2026) 'The Role and Influence of Spirit on Prophecy in the Dialectic of the Holy Bible and the Holy Quran', Ma`rifat-e Adyan, 14(2), pp. 7-26
