معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), Volume 17, Issue 2, No 66, Year 2026, Pages 175-193

    The Black Verse: An Examination of the Role of Ahriman and the Demons in the Dādestān ī Mēnōg ī Xrad

    Article Type: 
    Research
    Writers:
    ✍️ Marzieh Nusrati / Ph.D. Candidate in History (Shi‘a Denominations), University of Religions and Denominations, Qom, Iran / Bahreini@aut.ac.ir
    Mustafa Sultani / Assistant Professor, Faculty of Denominations, University of Religions and Denominations, Qom, Iran / Soltani@urd.ac.ir
    Hamidreza Bigdali / Assistant Professor, Faculty of Islamic Studies, University of Religions and Denominations, Qom, Iran / h.r.bigdeli@gmail.com
    Ali Khalaji / Lecturer, University of Religions and Denominations, Qom, Iran / Ali.khalaji110@yahoo.com
    175-193 2025/11/09 2026/05/02 2026/05/02
    doi 10.22034/marefateadyan.2026.5003085✓
    Abstract: 
    This research examines the concept of “positive peace” based on Johan Galtung’s theory and analyzes its relation to the concept of “universal peace” in Bahā’ī teachings. Given the Bahā’ī claim to universal peace, we observe violations of this discourse in practice and even within their own statements. The main research question is how the peace-research indicators of Galtung can be used to assess the extent to which the Bahā’ī claim to peace is consistent. The research hypothesis is that despite the peace-oriented teachings of Bahā’ism, latent contradictions in the words and actions of Bahā’ī leaders intensify structural and cultural violence. The main objective is to explain the function of positive peace theory and cultural violence in interpreting the Bahā’ī approach to universal peace. The findings show that parts of the writings of Bahā’ī leaders are inconsistent with their claim to peace-seeking. Components such as group supremacy (cultural violence), discrimination in inheritance (structural violence), legitimization of violence, dehumanization of opponents, destruction of cultural heritage (symbolic violence), and discrimination against women are instances of this inconsistency. The research method is descriptive-analytical, and the data collection method is library-based.
    Keywords: 
    Baha’ism
    Johan Galtung
    Universal Peace
    Positive Peace
    structural violence
    Cultural Violence
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :بهائیت و ادعای صلح جهانی سنجش تضادهای درونی با معیارهای صلح‌پژوهی یوهان گالتونگ
    Abstract: 
    این پژوهش به بررسی مفهوم «صلح مثبت» بر پایة نظریة یوهان گالتونگ و تحلیل نسبت آن با مفهوم «صلح عمومی» در آموزه‌های بهائیت می‌پردازد. با توجه به ادعای بهائیت مبنی بر صلح جهانی، شاهد نقض این گفتمان در عرصة عمل و حتی گزاره‌های آنان هستیم. پرسش اصلی تحقیق این است که چگونه می‌توان با بهره‌گیری از شاخص‌های صلح‌پژوهی گالتونگ، میزان انطباق ادعای صلح در بهائیت را ارزیابی کرد. فرضیة پژوهش بر این مبناست که به‌رغم تعالیم مبتنی بر صلح بهائیت، تعارض‌های نهفته در گفتار و رفتار رهبران بهائی موجب تشدید خشونت‌های ساختاری و فرهنگی می‌شود. هدف اصلی تحقیق، تبیین کارکرد نظریة صلح مثبت و خشونت فرهنگی در تفسیر رویکرد بهائیت به صلح عمومی است. یافته‌ها نشان می‌دهند که بخش‌هایی از متون رهبران بهائی با ادعای صلح‌طلبی آنان ناسازگار است. مؤلفه‌هایی نظیر برتری‌جویی گروهی (خشونت فرهنگی)، تبعیض در ارث (خشونت ساختاری)، مشروعیت‌بخشی به خشونت، انسان‌زدایی از مخالفان، نابودی آثار فرهنگی (خشونت نمادین) و تبعیض برضد زنان، از مصادیق این ناسازگاری است. روش تحقیق، توصیفی ـ تحلیلی، و شیوة گردآوری داده‌ها کتابخانه‌ای است.
    Keywords: 
    بهائیت
    یوهان گالتونگ
    صلح عمومی
    صلح مثبت
    خشونت ساختاری
    خشونت فرهنگی
    References: 
    • آقابخشی، علی (1387). فرهنگ علوم سیاسی. تهران: چاپار.
    • ابن‌منظور، محمدبن‌مکرم (1408ق). لسان العرب. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • اسلمونت، جان اینترز (1988م). بهاء‌الله و عصر جدید. برزیل: دار النشر البهائیة البرازیل.
    • اشراق خاوری (بی‌تا الف). گنج شایگان. بی‌جا: بی‌نا.
    • اشراق خاوری (بی‌تا ب). گنجینة حدود و احکام. تهران: مؤسسة ملی مطبوعات امری.
    • اشراق خاوری (بی‌تا ج). مائدة آسمانی، لوح احبای امریک. بی‌جا: بی‌نا.
    • افندی، شوقی (بی‌تا). توقیعات مبارکه. بی‌جا: بی‌نا.
    • افندی، عباس (1947م). توقیع 15. بی‌جا: بی‌نا.
    • افندی، عباس (بی‌تا الف). الواح و وصایای مبارکه. بی‌جا: بی‌نا.
    • افندی، عباس (بی‌تا ب). خطابات مبارکه. مصر: فرج‌الله ذکی الکردی.
    • افندی، عباس (بی‌تا ج). مجموعه‌ای از مطالب دیانت بهائی به‌اختصار. بی‌جا: بی‌نا.
    • افندی، عباس (بی‌تا د). مکاتیب. مصر: بی‌نا.
    • افندی، عباس (بی‌تا هـ). منتخباتی از مکاتیب. آلمان: مؤسسة مطبوعات امری.
    • بابایی، غلامرضا (1387). فرهنگ روابط بین‌الملل. تهران: وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات.
    • دوستدار، فرزین (1985م). پیام صلح. بی‌جا: پیام دوستی.
    • رحیمی ثابت، صدیقه و کریمی، احمد (1400). بررسی صلح از دیدگاه منونایت بر اساس اندیشة تشیع. معرفت ادیان. 13(1)، 13ـ32.
    • جمشیدی، محمدحسین (1393). بررسی و تبیین مقولة صلح در نظریة مدینة المسالمه (شهر صلح) فارابی و نظریة صلح پایدار کانت. فصلنامة علمی پژوهشی جستارهای سیاسی معاصر، 13(51)، 155ـ182.
    • شیرازی، علی‌محمد (بی‌تا). بیان (فارسی). بی‌جا: بی‌نا.
    • فاضل مازندرانی (بی‌تا). اسرار الآثار. خصوصی، بدیع. بی‌جا: بی‌نا.
    • گلباغ، محمدمعین (1403). صلح مثبت در چشم‌انداز نظری. فصلنامة مطالعات راهبردی، 27(1)، 7-28.
    • نوری، حسینعلی (بی‌تا الف). اقدس. بی‌جا: بی‌نا.
    • نوری، حسینعلی (بی‌تا ب). بدیع (در جواب اسئلة قاضی). بی‌جا: بی‌نا.
    • نوری، حسینعلی (بی‌تا ج). لوح شیخ‌محمدتقی اصفهانی. بی‌جا: بی‌نا.
    References: 
    • Aghabakhshi, A. (2008). Dictionary of political science [Farhang-e Olum-e Siyasi]. Tehran: Chapar.
    • Ibn Manzur, M. b. M. (1988). Lisān al-ʿArab [The Tongue of the Arabs]. Beirut: Dar Ihya' al-Turath al-‛Arabi. (Original work published 1408 AH)
    • Esslemont, J. E. (1988). Bahá’u’lláh and the New Era [Baha'ollah va Asr-e Jadid]. Brazil: Dār al-Nashr al-Bahā’iyyah al-Brāzīl.
    • Eshraq Khavari, A. (n.d.-a). Ganj-e Shāyegān [The Worthy Treasure]. [n.p.]: [n.p.].
    • Eshraq Khavari, A. (n.d.-b). Ganjīneh-ye Hodoud va Ahkām [The Treasury of Ordinances and Precepts]. Tehran: Baha'i Press Institution.
    • Eshraq Khavari, A. (n.d.-c). Mā’edeh-ye Āsemāni: Lawh-e Ahbāb-e Amric [The Heavenly Table: Tablet to the Friends of America]. [n.p.]: [n.p.].
    • Effendi, S. (n.d.). Touqī’āt-e Mubārakeh [The Blessed Letters]. [n.p.]: [n.p.].
    • Effendi, A. (1947). Touqī’ 15 [Letter No. 15]. [n.p.]: [n.p.].
    • Effendi, A. (n.d.-a). Alvāh va Vāsāyā-ye Mubārakeh [The Blessed Tablets and Will and Testament]. [n.p.]: [n.p.].
    • Effendi, A. (n.d.-b). Khetābāt-e Mubārakeh [The Blessed Addresses]. Egypt: Farajullah Zaki al-Kordi.
    • Effendi, A. (n.d.-c). Majmū’eh-’ī az Matāleb-e Diyānat-e Bahā’ī be Ekhtesār [A Collection of Matters of the Baha'i Faith in Brief]. [n.p.]: [n.p.].
    • Effendi, A. (n.d.-d). Makātīb [The Epistles]. Egypt: [n.p.].
    • Effendi, A. (n.d.-e). Montakhabātī az Makātīb [Selections from the Epistles]. Germany: Baha'i Press Institution.
    • Babaei, G. (2008). Dictionary of international relations [Farhang-e Ravābet-e Beinolmelal]. Tehran: Ministry of Foreign Affairs, Printing and Publishing Center.
    • Doustdar, F. (1985). The message of peace [Payām-e Solh]. [n.p.]: Payām-e Dosti.
    • Rahimi Sabet, S., & Karimi, A. (2021). An examination of peace from the Mennonite perspective based on Shi’i thought. Ma’rifat-e Adyan (Journal of Religious Knowledge), 13(1), 13–32.
    • Jamshidi, M. H. (2014). An investigation and explanation of the concept of peace in Farabi’s theory of al-Madīnat al-Musālamah (the city of peace) and Kant’s theory of perpetual peace. Contemporary Political Studies (Quarterly), 13(51), 155–182.
    • Shirazi, A. M. (n.d.). Bayān (Persian) [The Exposition]. [n.p.]: [n.p.].
    • Fazel Mazandarani, A. (n.d.). Asrār al-Āthār [Secrets of the Traces]. Private, Badī'. [n.p.]: [n.p.].
    • Golbagh, M. M. (2024). Positive peace in theoretical perspective. Strategic Studies Quarterly, 27(1), 7–28.
    • Nouri, H. A. (n.d.-a). Aqdas [The Most Holy Book]. [n.p.]: [n.p.].
    • Nouri, H. A. (n.d.-b). Badī’ [The Wondrous (in response to the questions of the Judge)]. [n.p.]: [n.p.].
    • Nouri, H. A. (n.d.-c). Lawh-i Shaykh Muhammad-Taqī Isfahānī [The Tablet of Shaykh Muhammad-Taqi Isfahani]. [n.p.]: [n.p.].
    • Barash, D. P., & Webel, C. P. (2011). Peace and conflict studies. Sage.
    • Galtung, Johan & fische,  (n.d.). Pioneer of peace research.
    • Galtung, Johan (1967). Theories of peace, A synthetic approach to peace thinking. Oslo: International Peace Research Institute.
    • Galtung, Johan (1990). Cultural Violence. Journal of Peace Research, 27(3), p.291-305.
    • 221 reads
    Copyright © 2026 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Nusrati, Marzieh, Sultani, Mustafa, Bigdali, Hamidreza, Khalaji, Ali. (2026) The Black Verse: An Examination of the Role of Ahriman and the Demons in the Dādestān ī Mēnōg ī Xrad. معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17(2), 175-193 https://doi.org/10.22034/marefateadyan.2026.5003085.

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Marzieh Nusrati; Mustafa Sultani; Hamidreza Bigdali; Ali Khalaji."The Black Verse: An Examination of the Role of Ahriman and the Demons in the Dādestān ī Mēnōg ī Xrad". معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17, 2, 2026, 175-193

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Nusrati, M, Sultani, M, Bigdali, H, Khalaji, A.(2026) 'The Black Verse: An Examination of the Role of Ahriman and the Demons in the Dādestān ī Mēnōg ī Xrad', معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17(2), pp. 175-193

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Nusrati, M, Sultani, M, Bigdali, H, Khalaji, A. The Black Verse: An Examination of the Role of Ahriman and the Demons in the Dādestān ī Mēnōg ī Xrad. معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 2026; 17(2): 175-193