معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), Volume 17, Issue 2, No 66, Year 2026, Pages 7-29

    An Examination of the Inimitability and Incorruptibility of the Holy Qur’an and the Old Testament

    Article Type: 
    Research
    Writers:
    ✍️ Hosein Naqavi / Associate Professor, Department of Religions, Imam Khomeini Educational and Research Institute, Qom, Iran / naqavi@iki.ac.ir
    Seyyed Hasan Hoseini Amini / Graduate of Qom Seminary, Qom, Iran / hasan.hosainiamini@gmail.com
    doi Registering DOI...
    Abstract: 
    Any book claiming a divine origin insists on being heavenly and infallible. The heavenly books of Muslims and Jews likewise claim to be divine and incorruptible. This article, using a descriptive-analytical method and a comparative study of the aspects of the inimitability (iʿjāz) of the Qur’an and the characteristics of the Old Testament, examines these claims. By proposing a “three-step rational argument” for proving inimitability (reports of the unseen, absence of contradiction, and the unlettered nature of the bringer), this article argues that these three criteria are foundational—explicitly affirmed by the Qur’an and also endorsed by reason. When the unlettered nature of the bringer is added to other aspects of inimitability, it a fortiori places the Qur’an beyond human capacity, making the claim to produce a text like it impossible even in conception. In contrast, the Old Testament lacks such features. Not only does it not claim inimitability or challenge (taḥaddī), but an examination based on the same three steps (definite reports of the unseen, absence of contradiction, and the unlettered nature of the bringer) shows that this book does not meet the necessary conditions for being a miracle. The presence of contradictions and the book’s own explicit acknowledgment of corruption refute any claim to its infallibility and inimitability.
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :بررسی اعجاز و تحریف‌ناپذیری قرآن کریم و عهد عتیق
    Abstract: 
    هر کتابی که مدعی آسمانی بودن است، در ضمن بر الهی بودن و خطاناپذیر بودن اصرار دارد. کتاب‌های آسمانی مسلمانان و یهودیان نیز ادعای آسمانی و الهی بودن و تحریف‌ناپذیری دارند. این نوشتار با روش توصیفی ـ تحلیلی و با بررسی تطبیقی وجوه اعجاز قرآن و ویژگی‌های عهد عتیق، این ادعا را بررسی کرده است. این نوشتار با طرح «سه گام عقلی» برای اثبات اعجاز (اخبار غیبی، عدم اختلاف و امّی بودن آورنده) استدلال می‌کند که این سه معیار، مبنایی‌اند که ضمن تصریح قرآن مورد تأیید عقل نیز هستند. ضمیمه شدن ویژگی امّی بودن به سایر وجوه اعجاز، آنها را به‌طریق اولی از توان بشر خارج و ادعای آوردن مانند قرآن را حتی در تصور نیز غیرممکن می‌سازد. در مقابل، عهد عتیق فاقد چنین ویژگی‌هایی است. نه‌تنها ادعای اعجاز و تحدی ندارد، بلکه بررسی آن بر اساس همان سه گام (اخبار غیبی قطعی، عدم اختلاف و امّی بودن آورنده) نشان می‌دهد که این کتاب واجد شرایط لازم برای معجزه بودن نیست. وجود تناقضات و تصریح خود کتاب به تحریف، هر ادعایی مبنی بر خطاناپذیری و اعجاز آن را رد می‌کند.
    References: 
    • قرآن‌ کریم. ترجمة فولادوند.
    • کتاب مقدس. ترجمة قدیم.
    • آل‌غازى، عبدالقادر (1382ق). بیان المعانى. دمشق: مطبعة الترقی.
    • آلوسى، محمود‌بن‌عبدالله (1415ق). روح المعانی. بیروت: دار الکتب العلمیه، منشورات محمد علی بیضون.
    • ابن‌سینا، عبدالله (1375). الاشارات والتنبیهات. مع الشرح لِنصیرالدین طوسی و شرح الشرحِ لقطب الدین رازی. قم: نشر البلاغه.
    • ابن‌عاشور، محمدطاهر (1420ق). تفسیر التحریر و التنویر. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
    • ابن‌عجیبه، احمد (1426ق). البحر المدید فى تفسیر القرآن المجید. بیروت: دار الکتب العلمیه.
    • ابن‌فارس، احمد (1990م). معجم مقاییس اللغه. تحقیق و ضبط: عبدالسلام هارون. بیروت: دار الاسلامیه.
    • ابن‌منظور، محمد‌بن‌مکرم (1414ق). لسان العرب. بیروت: دار صادر ـ دار الفکر. 
    • ابوالفتوح رازى، حسین‌بن‌على (1408ق). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. مشهد: بنیاد پژوهش‌هاى اسلامى آستان قدس رضوى.
    • الازهری، محمدبن‌احمد (‎۱۴۲۱ق). تهذیب اللغه. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • بیضاوى، عبدالله‌بن‌عمر (1418ق). أنوار التنزیل وأسرار التأویل. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • پهلوان، منصور (۱۳۸۲). تحقیق در وجه اعجاز قرآن کریم. فصلنامة تخصصی قرآن و حدیث سفینه، 1(۱)، ۷ـ۱۵.
    • التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه‌السلام (1409ق). قم: مدرسة الإمام المهدی؟عج؟.
    • جوهری، اسماعیل‌بن‌حماد (1407ق). الصحاح. بیروت: دار العلم للملایین.
    • خازن، علی‌بن‌محمد (1415ق). لباب التأویل فی معانی التنزیل. بیروت: دار الکتب العلمیه.
    • راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (1412ق). مفردات الفاظ القرآن. دمشق ـ بیروت: الدار الشامیه ـ دار القلم.
    • رافعی، مصطفی صادق (1410ق). اعجاز القرآن. بیروت: دار الکتاب‌ العربی.
    • راوندی، سعید‌بن‌هبة‌الله (۱۴۰۹ق). الخرائج و الجرائح. قم: مؤسسة الامام المهدی؟عج؟.
    • رجبی، محمود (1398). درسنامة اعجاز قرآن. قم: مرکز آموزش مجازی و نیمه‌حضوری مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • رشید رضا، محمد (1414ق). تفسیر المنار. بیروت: دار المعرفه.
    • زرکشی، محمد‌بن‌عبدالله (1408ق). البرهان فی علوم القرآن. بیروت: دار الکتب العلمیه.
    • زمخشرى، محمود‌بن‌عمر (1407ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی.
    • زملکانی، کمال‌الدین (1394ق). البرهان الکاشف عن اعجاز القرآن. عراق: احیاء التراث الاسلامی.
    • سبزواری، محمد (1419ق). إرشاد الأذهان إلى تفسیر القرآن. بیروت: دار التعارف للمطبوعات.
    • سلطانی بیرامی، اسمعیل (1396). اعجاز قرآن در پیراستگی از اختلاف و نقد شبهات. قم: مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • سلطانی بیرامی، اسمعیل (1402). وجوه اعجاز قرآن و نقد شبهات. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی در علوم اسلامی و انسانی.
    • سید قطب (بی‌تا). تصویر الفنی فی القرآن. بی‌جا: دار الشروق.
    • سیدزاده، سیداسماعیل (1399). بررسی پاسخ‌های داده‌شده به تناقضات کتاب مقدس. پایان‌نامة مقطع کارشناسی ارشد. قم: مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • سیوطی، جلال‌الدین (1408ق). معترک‌ الاقران‌ فی‌ اعجاز القرآن. بیروت: دار الکتب‌ العلمیه.
    • شاکر، محمدکاظم (1380). قرآن‌ در آیینة‌ پژوهش. تهران: هستی‌نما.
    • صدرالدین شیرازى، محمد‌بن‌ابراهیم (1361). تفسیر القرآن الکریم. قم: بیدار.
    • طباطبایی، سیدمحمدحسین (1390ق). المیزان‌ فی‌ تفسیر القرآن. بیروت: مؤ‌سسة‌ الاعلمی للمطبوعات.
    • طبرسى، فضل‌بن‌حسن (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصرخسرو.
    • طوسى، محمد‌بن‌الحسن (1414ق). الأمالی. قم: دار الثقافه.
    • عبدالله دراز، محمد (1390ق). النبأ العظیم؛ نظرات‌ جدیدة فی ‌القرآن. کویت. دار القلم.
    • عطار، داود (1415ق). موجز علوم القرآن. بیروت: مؤ‌سسة‌ الاعلمی للمطبوعات.
    • فاضل موحدی لنکرانی، محمد (1396ق). مدخل التفسیر. تهران: مطبعة الحیدری.
    • فخر رازى، محمد‌بن‌عمر (1420ق). التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
    • فیروزآبادی، محمد‌بن‌یعقوب (1412ق). القاموس المحیط. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • قمى مشهدى، محمد‌بن‌محمدرضا (1368). تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب. تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى.
    • کاشانی، محمد (1395). مسیحیت‌شناسی تحلیلی. قم: ذکری.
    • محمدی، محمدعلی (1399). صرفة طولی، تضمین همانندناپذیری جاودانة قرآن کریم. مطالعات علوم قرآن، 2(3)، 145ـ174.
    • محمدیان، بهرام و دیگران (1380). دایرةالمعارف کتاب مقدس. تهران: روز نو.
    • مصباح یزدی، محمدتقی (1398). قرآن‌شناسی. قم: مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مصباح یزدی، محمدتقی (1403) مشکات فروزان در تفسیر قرآن. تدوین: محمد نقیب‌زاده، زیرنظر محمود رجبی. قم: مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مظفر، محمدرضا (1373). المنطق. قم: اسماعیلیان.
    • معرفت، محمدهادی (1382). تاریخ قرآن. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها.
    • معرفت، محمدهادی (1414ق). التمهید فی علوم القرآن. قم: مؤسسة النشر الاسلامی.
    • موسوی، سیدمهران و مصلایی‌پور، عباس (1397). بازخوانی اعجاز قرآن کریم با تأکید بر تحلیل وجوه هدایتی آن. پژوهش‌نامة قرآن و حدیث، 11(22)، 161ـ189.
    • موسوى سبزوارى، عبدالاعلى (1409ق). مواهب الرحمن فی تفسیر القرآن. بى‌جا: دفتر سماحة آیت الله العظمى السبزوارى.
    • مؤ‌دب، سیدرضا (1382). تأملی در آفاق اعجاز قرآن. قبسات، 8(29)، 201ـ214.
    • مؤ‌دب، سیدرضا (1386). اعجاز قرآن. قم: انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی.
    • میبدی، احمد‌بن‌محمد (1371). کشف الاسرار و عدة الأبرار. تهران: امیرکبیر.
    • هوردرن، ویلیام (1368). راهنمای الهیات پروتستان. ترجمة ط. میکائلیان. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. 
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Naqavi, Hosein, Hoseini Amini, Seyyed Hasan. (2026) An Examination of the Inimitability and Incorruptibility of the Holy Qur’an and the Old Testament. معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17(2), 7-29 https://doi.org/10.22034/marefateadyan.2025.5002737.

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Hosein Naqavi; Seyyed Hasan Hoseini Amini."An Examination of the Inimitability and Incorruptibility of the Holy Qur’an and the Old Testament". معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17, 2, 2026, 7-29

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Naqavi, H, Hoseini Amini, S.(2026) 'An Examination of the Inimitability and Incorruptibility of the Holy Qur’an and the Old Testament', معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 17(2), pp. 7-29

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Naqavi, H, Hoseini Amini, S. An Examination of the Inimitability and Incorruptibility of the Holy Qur’an and the Old Testament. معرفت ادیان (Ma`rifat Adyan), 2026; 17(2): 7-29