بررسي بخشي از گزارش هرودوت در خصوص آداب و رسوم ايرانيان با آيين زرتشتي‌گري

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال دهم، شماره اول، پياپي 37، زمستان 1397

هانيه پاک‌باز / دانشجوي دکتري رشتة فرهنگ و زبان‌هاي باستاني ايران، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران
hanieh.pakbaz1@gmail.com
مهشيد ميرفخرايي (مسئول مکاتبات) / استاد بازنشستة پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي
محسن ابوالقاسمي / استاد بازنشستة دانشگاه تهران
دريافت: 31/03/1397 ـ پذيرش: 06/09/1397
چکيده
هرودوت هاليکارناس، تاريخ‌نگار يوناني، به خاطر اثر معروف خود تاريخ هرودوت توسط محققان و پژوهشگران بسياري مورد تمجيد يا انتقاد واقع شده است. گروهي او را متهم به افسانه‌سرايي و تحريف واقعيت‌هاي تاريخي نموده، و گروه ديگر گزارش‌هاي او را تمجيد کرده، مبناي تحقيقات خود قرار داده‌اند. گزارش‌هاي هرودوت از آداب و رسوم ايرانيان، با توجه به تاريخ حيات او (425-484 پ.م.) مقارن با دو پادشاه هخامنشي (خشايار شاه و اردشير يکم) مؤيّد فراگير شدن زرتشتي‌گري در ايران باستان است. شيوه‌اي که هرودوت براي تاريخ‌نگاري خود استفاده کرده، شيوه‌اي روايي است و احتمال دارد که آنچه وي نگاشته، توسط راوي به غلط به او انتقال داده شده باشد، بدين‌روي، لازم است تا گزارش‌هاي او از جنبه‌هاي گوناگون بررسي شود. بنابراين، مقايسة گزارش‌هاي هرودوت در اين فاصلة زماني، در خصوص آداب و رسوم ايرانيان، از جمله وجود ايزدان گوناگون، «يزش» و نثار قرباني براي ايزدان بر بلنداي کوه‌ها، يزش عناصر طبيعت، به دخمه سپردن مردگان، حضور مغ‌ها در هنگام اجراي مراسم قرباني، ناپسند بودن دروغ، پاک نگاه داشتن رودخانه‌ها با آنچه در اوستا، کتاب مقدّس زرتشتيان و ديگر کتب مذهبي زرتشتي آمده است، مي‌تواند راه‌گشا باشد.
کليدواژه‌ها: هرودوت، زرتشتي‌گري، ايزدان، يزش، دروغ.