مقايسه و بررسي مبادي اولية زهد در تصوف و تائوئيسم (باتكيه بر آراي فضيل‌بن‌عياض و يانگ‌چو)

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

قربان علمي / دانشيار دانشگاه تهران     gelmi@ut.ac.ir
حسين اميدي / كارشناس ارشد اديان و عرفان، دانشگاه تهران     Hosseinomidi2015@yahoo.com
محمدرضا خياط محمدي / كارشناس ارشد اديان و عرفان، دانشگاه تهران
چکيده
اين مقاله با استفاده از منابع دست‌اول و با روش توصيفي ـ تحليلي به مقايسة آراي فضيل‌بن‌عياض، صوفي سدة دوم اسلامي و يانگ‌چو، زاهد سده‌هاي نخستين تائويي، در باب زهد مي‌پردازد. ضرورت اين تحقيق بر شباهت‌هاي ابتدايي مکتب تائويسم و تصوف در باب زهد است؛ که به‌ظاهر موجب يکسان دانستن مفهوم زهد در اين دو مکتب مي‌شود؛ زيرا تصوف اسلامي با زهد آغاز شد و شروع مکتب تائويسم هم زهد است. در مجموع بايد گفت که در ظاهر، اقوال فضيل و يانگ‌چو، در مواردي شبيه هستند؛ اما به‌رغم شباهت‌هاي ظاهري، نتيجه مي‌شود که فضيل زاهدي عارف، عابد، اهل ايثار و طالب حق است؛ در‌حالي‌که يانگ‌چو، صرفاً زاهدي دنياگريز، مادي‌گرا و متمايل به حفظ خويشتن از رنج‌هاي دنيوي است که فاقد ارزش‌هاي متعالي به نوع انسان است. در نتيجه، مفهوم زهد در آراي فضيل‌بن‌عياض بر يانگ‌چو برتري دارد.
کليدواژه‌: زهد در تصوف، زهد در تائويسم، فضيل‌بن‌عياض، يانگ‌چو.