خوانش عرفاني از امر سياسي در الهيات مسيحي معاصر؛ با تأكيد بر انديشه اريك وگلين

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال نهم، شماره دوم، پياپي 34، بهار 1397

سميه حميدي / استاديار علوم سياسي دانشگاه بيرجند، بيرجند      somaye.hamidi@Birjand.ac.ir
دريافت: 01/11/96 ـ پذيرش: 05/03/1397
چكيده
قرن اخير، زمانة استيلاي تفکر پست‌مدرن در ساحت فلسفه و الهيات غرب است. همان‌گونه كه در مدرنيته، مرجع حقيقت با انفصال از عالم متافيزيک در عقل خودبنياد انسان قرار داده شد، بنياد انديشه و الهيات پست‌مدرن مسيحي، بر نفي وجود هرگونه حقيقتي در جهان و انفصال زندگي سياسي ـ اجتماعي، از عرصه الهيات و عالم متافيزيکي صورت گرفت. طرح مفهوم «الهيات سياسي» که با اشميت آغاز شد، نشاني از توجه مجدد متألهان غرب، به نقش دين در عرصه سياسي ـ اجتماعي است. اريک وگلين نيز با خوانش جديد از مفهوم «حقيقت»، به انديشه‌ورزي در اين زمينه پرداخته است. وگلين را مي‌توان از قائلان به پيوند ميان الهيات، عرفان و سياست دانست. او مفهوم حقيقت را بنياد فلسفه خويش قرار دارد. مسئله اين نوشتار، اين است که وگلين، چه فهم تازه‌اي از نسبت ميان الهيات و امر سياسي ارائه مي‌دهد؟ به نظر مي‌رسد، وگلين با نقد روايت مدرن و پست‌مدرن‌، بنياد نظم سياسي را در پيوند با حقيقتِ متکي بر وحي و اتصال متجدد به عالم متافيزيکي و عرفاني قرار مي‌دهد.
كليدواژه‌ها: الهيات سياسي مسيحيت، عرفان، حقيقت، امرسياسي، مدرنيته، اريک وگلين.