بهشت؛ مفهومي مشترك ميان قرآن كريم و عهدين

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال نهم، شماره اول، پياپي 33، زمستان 1396

آزاده عباسي / استاديار دانشگاه علوم قرآن و حديث شهر ري (پرديس تهران)                                            Abbasi.a@qhu.ac.ir

دريافت: 15/06/1396 ـ پذيرش: 29/11/1396

چكيده

مطابق تعاليم اديان الهي، حيات افراد بشر پس از مرگ نيز ادامه مي‌يابد. با وجود اينکه اعتقاد به معاد، جسماني و يا روحاني، از اركان مهم اديان الهي به شمار مي‌رود، اما نوع نگرش نسبت به كيفيت زندگي اخروي، داراي تفاوت‌هايي است. «بهشت»، به عنوان يكي از اجزاي مهم زندگي سراي باقي، از جمله تعاليم مشترك ميان اسلام و مسيحيت است. بهشت عبارت است از جايي كه ارواح نيكوكاران به آن راه مي‌يابد. اديان الهي در عين معرفي جايگاه اعلي براي بهشت، به نوعي از مشخص كردن مكان معين طفره مي‌روند. بهشت را سراي نعيم جاودانه معرفي مي‌كنند. در اديان الهي در خصوص مسئله ازدواج در بهشت، اختلاف نظرات بسياري وجود دارد. همچنين، بهشت آدم و حوا در عين اينكه از مشتركات اديان الهي است، اما در خصوص كيفيت آن، اختلاف نظرات بسياري ديده مي‌شود. اين پژوهش برآن است تا اعتقادات مشترک ميان اسلام و مسيحيت، درخصوص بهشت را مطرح و وجوه افتراق آن را به بحث بگذارد. بدين ترتيب، به اين شبهه که بهشت ِموصوف در قرآن، مطابق اميال و شهوات زمان نزول قرآن است، نيز پاسخ داده خواهد شد.

كليدواژه‌ها: اديان الهي، اسلام،مسيحيت، بهشت، نعم بهشتي.