نقد و بررسي وجود‌شناسيِ عارف لوتري ياكوب بومه

سال هشتم، شماره چهارم، پياپي 32، پاييز 1396

عليرضا کرماني / دانشيار گروه عرفان مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                          Kermania59@yahoo.com

دريافت: 11/02/1396 ـ پذيرش: 11/07/1396

چكيده

ياکوب بومه، از جمله عارفاني است که به تحليل نحوة صدور کثرت از وحدت پرداخته است. از ديدگاه وي، مقام ذات که وي گاه از آن به لاذات و لاوجود تعبير مي‌کند، قابل شناخت نيست. شناخت آنگاه ميسر است که کثرتي متجلي شود و در پرتو آن، معرفتي حاصل آيد. بومه حلقة واسطة ظهور اين کثرت را، ارادة ذات مي‌داند که مي‌خواهد شگفتي‌هاي مندرج در ذات را رؤيت کند. ازاين‌رو، مرتبه‌اي قابلي، که وي از آن به مرآت و حکمت ازلي ياد مي‌کند، ايجاد مي‌شود و ذات در آن شگفتي‌هاي مندرج در خود را به منزلة کلمة صادر از خود مشاهده مي‌کند. از نظر وي، اين کلمه که در واقع تصوير منعکس شده در حکمت ازلي است، همان عيسي مسيح است. در گام بعد، اين ظهورات علمي به وسيلة روح القدس انتشار مي‌يابند.

كليدواژه‌ها: ياكوب بومه، معرفت حقيقي، مقام ذات، صدور كثرت، تثليث.