انسان شناسي پولسي و ساحت هاي وجودي انسان

ضميمهاندازه
7.pdf1.12 مگابايت

سال هشتم، شماره سوم، پياپي 31، تابستان 1396

سيدمحمدحسن صالح / دانشجوي دكتري اديان و عرفان مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

دريافت: 23/01/1396 ـ پذيرش: 05/06/1396                                                              m.hasansaleh2010@gmail.com

 

چكيده

از جمله اقسام انسان شناسي، انسان شناسي ديني است كه با تكيه بر متون مقدس اديان، به بررسي ابعاد و سرشت انساني مي پردازد. با توجه به تأثيرپذيري انكار ناپذير مسيحيت از آموزه هاي پولس، اين مقاله تلاش دارد با مراجعه مستقيم به نامه هاي پولس در عهد جديد و همچنين با توجه به شواهد تاريخي، ديدگاه او درباره چندگانگي ساحت وجودي انسان را واكاوي نمايد. بر اساس نتايج اين تحقيق، مي توان گفت: پولس به غير از جسم، ساحت ديگري نيز براي انسان قائل است كه بر خلاف جسم، مانا و ماندگار است و داراي آثار مختلف و متنوعي است. همچنين با اينكه پولس در بعضي عبارات خود بين نفس و روح تفكيك قائل شده است، اما ساير نوشته هاي وي، تمايز جوهري ميان اين دو را تأييد نمي كند. اين اسامي مختلف، صرفاً به كاربردهاي مختلف ساحت غيرجسماني اشاره دارند و دليلي بر مجزا بودن آنها در دست نيست.

كليدواژه ها: پولس، نفس، روح، فيزيكاليسم، سه گانه انگاري.