بررسي تطبيقي سرنوشت انسان پس از مرگ در دين زرتشت و اسلام

ضميمهاندازه
3.pdf1.18 مگابايت

سال هشتم، شماره دوم، پياپي 30، بهار 1396

*سيدمحمد حاجتي شوركي / كارشناس ارشد دين شناسي مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره           Hajati65@chmail.ir

محمدحسين فارياب / استاديار گروه كلام مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                          m.faryab@gmail.com

دريافت: 15/11/1395 ـ پذيرش: 26/03/1396

چكيده

باور به حيات پس از مرگ، از اصول اساسي اديان الهي است. موضوع اين نوشتار، بررسي تطبيقي سرنوشت انسان پس از مرگ، در دين زرتشت و اسلام است. دين زرتشت مانند اسلام، معتقد به حيات پس از مرگ بوده و در بندهاي متعددي از متون اوستايي و پهلوي، به حيات پس از مرگ اشاره شده است. اين نوشتار، نخست به توصيف عالم پس از مرگ و سرنوشت انسان پس از مرگ، از ديدگاه دين زرتشت و اسلام پرداخته و با نگاه مقايسه اي شباهت ها و تفاوت هاي دو دين در اين عرصه برشمرده است. از جمله شباهت هاي دو دين در آموزه حيات پس از مرگ، مي توان به ضرورت جهان پس از مرگ و محدود بودن آن تا رستاخيز، كيفر و پاداش براي مجرمان و نيكوكاران اشاره كرد. و سه جايگاه بهشت و جهنم و هميستگان در جهان پس از مرگ، براي انسان ها در دين زرتشت، و دو جايگاه بهشت و جهنم برزخي براي آدميان در عالم ديگر در دين اسلام، حضور روان بدون بدن در عالم پس از مرگ، از منظر زرتشتيان و روح همراه با بدن، متناسب با خود، در جهان پس از مرگ از منظر اسلام، از جمله تفاوت ها به شمار مي آيد. اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي تدوين يافته است و تأكيد آن در ارائه مباحث بر قرآن، اوستا و متون پهلوي است.

كليدواژه ها: دين زرتشت، اسلام، حيات پس از مرگ، برزخ، هميستگان، پل صراط، چينوت پل.