بررسي حقيقت مرگ در دين زرتشت

ضميمهاندازه
7.pdf279.16 کيلو بايت

سال هفتم، شماره سوم، پياپي 27، تابستان 1395

سيد محمد حاجتي شورکي / دانش پژوه کارشناسي ارشد دين شناسي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره Hajati65@chmail.ir

سيد اکبر حسيني قلعه بهمن / دانشيار گروه اديان موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره akbar.hosseini37@yahoo.com

دريافت: 18/01/1395 ـ پذيرش: 24/06/1395

 

چكيده

دين زرتشت، از جمله ادياني است که پيروان آن خود را در زمره اديان توحيدي به شمار مي آورند. بر اساس باورهاي زرتشتيان، روح انسان با مرگ از بين نرفته، به حيات خود ادامه مي دهد. مرگ در نگاه ايشان، جدايي روح از تن بوده و آن را به منزلة انتقال به عالم ديگر دانسته اند. آنچه موجب تمايز دين زرتشت از ساير اديان توحيدي شده، نگاه آنان به چيستي مرگ است. در نظر آنان، مرگ از جمله شرور در عالم بوده که خالق و پديدآورنده آن اهريمن است، و اهورامزدا به طور مستقيم در ايجاد آن دخالتي ندارد. مرگ بر موجودات عالم تحميل شده، وظيفه مؤمن زرتشتي اين است که با مرگ و ساير اموري که در نظر آنان شرّ است، به مقابله و مبارزه بپردازد. اين مقاله، با نگاه توصيفي ـ تحليلي و بر اساس متون اوستايي، پهلوي و مستندات زرتشت پژوهان نگاشته شده است. نويسنده، با فرض توحيدي بودن دين زرتشت، به نقد و بررسي انتساب اين امور به دين اصيل زرتشت پرداخته است.

كليدواژه ها: جاودانگي روح، مرگ، اهريمن، خالقيت، ديومرگ، شرور.