بررسي و تحليل جايگاه كار و كشاورزي در ارداويراف نامه؛ از منظر ثواب و عقاب اخروي

ضميمهاندازه
6.pdf264.79 کيلو بايت

سال هفتم، شماره سوم، پياپي 27، تابستان 1395

ابراهيم رايگاني / دکتري باستان شناسي دانشگاه تربيت مدرس تهران                              raigani.khalefe@gmail.com

سيدمهدي موسوي كوهپر / دانشيار گروه باستان شناسي دانشگاه تربيت مدرس                                                               

دريافت: 08/11/1394 ـ پذيرش: 21/04/1395

چكيده

در دين زرتشت كار، توليد و كشاورزي داراي اهميت بسياري بود. بخش هايي از ارداويراف نامه، يكي از متون مذهبي اين دين، به عِقاب گناهكاران و پاداش نيكوكاراني مي پردازد كه در زمينه كار، توليد و كشاورزي سهل انگاري كرده، و يا در انجام اين امور تلاش و كوشش نموده اند. در اين متن ديني، انسان ها به لحاظ اعمال خود و متناسب با آن، در جهان آخرت مستوجب عذاب و يا مستحق پاداش نيك مي گرديدند. ارداويراف نامه برآن است تا با نشان دادن عذاب و ثواب اخروي اعمال انسان در جهان خاكي، به مردمان روزگار خويش، به ترويج و تبليغ اعمال مينويي از جمله كار اقتصادي و كشاورزي بپردازد. اين موضوع، از منظر سياسي مهم تلقي شده، به اقتصاد دولت ساساني كمك مي كرد. احتمالاً، محتواي كتاب ارداويراف نامه، به نوعي بيانگر انديشه مذهبي و سياسي پادشاهان ساساني بوده است. اين مقاله، ضمن پرداختن به جايگاه و اهميت كار و كشاورزي در آيين زرتشت، به اين پرسش پاسخ مي دهد كه چه عواملي موجب گرديد متني مذهبي مانند ارداويراف نامه، به صراحت در مورد كار، توليد و كشاورزي به ارائه كيفر متناسب با عمل بپردازد.

كليدواژه ها: كار و كشاورزي، دين زرتشتي، ارداويراف نامه، كيفر و پاداش، دوره ساساني.