بررسي انتقادي مكتب پاكوميوس در رهبانيت مسيحيت شرقي

ضميمهاندازه
3.pdf305.18 کيلو بايت

سال هفتم، شماره سوم، پياپي 27، تابستان 1395

سيدمرتضي ميرتبار / دانشجوي دکتري مطالعات تطبيقي اديان دانشگاه اديان و مذاهب               smmb_110@yahoo.com

احمدرضا مفتاح / دانشيار دانشگاه اديان و مذاهب                                                               meftah555@gmail.com

دريافت: 27/01/1395 ـ پذيرش: 23/06/1395

چكيده

آنتوني قديس، پدر رهبانيت مسيحيت شرقي است كه مروج رهبانيت فردي است. اما رهبانيتي كه پس از وي رواج يافت، رهبانيت جمعي بود. اين رهبانيت را پاكوميوس بنيانگذاري كرد. رهبانيت پاكوميوس، افزون بر جمعي بودن، ويژگي هاي ديگري هم دارد: تدوين قانون نامه مشترك، شكل گيري صومعه و حضور در اجتماع و سياست. از جمله نكات مثبت اين مكتب، جلوگيري از افراطي گري، ايجاد ارتباط ميان كليسا و صومعه، ايجاد الهيات رهباني و ارائه خدمت به جامعه بوده است. اما در كنار اين جنبه هاي مثبت، نقدهايي نيز به اين مكتب وارد است كه عبارتند از: نداشتن پشتوانه كتاب مقدسي، ساختار نظامي داشتن، تغيير مفهوم صحرا و رياضت، سهولت ورود به صومعه، حتي براي افراد ناسالم. اين مقاله،  با رويكرد تحليلي و بررسي اسنادي، به بررسي تحليلي و انتقادي اين مكتب رهباني، با معيار قرار دادن كتاب مقدس و سنت موجود در رهبانيت مسيحي، پيش از پاكوميوس مي پردازد.

كليدواژه ها: پاكوميوس، مكتب رهباني، آنتوني، سنوبتيك، مسيحيت شرقي.