تأملي بر رويكرد تبشيركاتوليكي در جوامع اسلامي

ضمیمهاندازه
6.pdf370.09 کیلو بایت

سال چهارم، شماره دوم، پياپي 14، بهار 1392، ص 97 ـ 113

مرتضي صانعي / استاديار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) sanei@qabas.net

دريافت: 5/ 7/ 1392 ـ پذيرش: 20/ 11/ 1392

چکيده

از زمان ظهور اسلام، مسيحيت فعاليت تبشيري خود را نسبت به مسلمانان، در اشكال متفاوتي انجام داده است. در اين زمينه، مي‌توان به رويکرد انفعالي، هجومي، فرهنگي و ديالوگي اشاره كرد. اين مقاله، با روش اسنادي ـ تحليلي و با هدف تبيين مواضع تبشيري واتيكان نگارش يافته، و به بررسي اين مدعا مي‌پردازد كه کليسا با رويكردهاي گوناگون به فعاليت تبشيري در جوامع اسلامي پرداخته‌ است. اين پژوهش، درنگي است كه مسير گفت‌وگوي بين‌الاديان، به‌ويژه اسلام و مسيحيت را حساس و پيچيده نشان مي‌دهد و موجب درك عميق از گفت‌وگو در قالب تبليغ و تبشير مي‌شود؛ نكته‌اي كه شايستة توجه دانشمندان، مجريان و سياست‌گذاران گفت‌‌وگو است.

کليدواژه‌ها: کليسا، پاپ، واتيكان، تبشير انفعالي، تبشير هجومي، تبشير فرهنگي، تبشير ديالوگي، جوامع اسلامي.

شماره مجله: 
2
شماره صفحه: 
97