سرمقاله

 

سرمقاله

اينك كه دفتر نخست از معرفت اديان را مي‌گشاييم، شايسته است قبل از هر امري، خداوند را سپاس گوييم كه به ما توفيق شناخت خود و پيامبرانش را ارزاني داشت و راه و رسم بندگي خويش را، كه همان صراط مستقيم انسان‌بودن و پاك زيستن است، هم با قلم تكوين بر دل و جان ما نوشت و هم با انزال كتب و شرايع آسماني، به عقل و ذهن ما تعليم فرمود. همانگونه كه از امام صادق† نقل شده است: «العبودية جوهرة كنهها الربوبية» بندگي گوهري است كه كنه و ذات آن ربوبيت است. با بندگي و دين‌باوري و شريعت‌مداري ما، چيزي نصيب خداوند نمي‌شود. اين ما هستيم كه با بندگي خير مطلق، رحمت مطلق و زيبايي مطلق مراتب كمال را درنورديده و به سرچشمه بزرگي و «معدن عظمت» نزديك‌تر مي‌شويم. چگونه مي‌توانيم خداوند را آنگونه كه سزاوار است، سپاس گوييم كه بندگان مقرّب و واصلان به كوي خويش همچون نوح، ابراهيم، موسي، عيسي‰ و پيامبر خاتم محمد مصطفيˆ را مأمور داشت تا زحمت سفري ديگر را برخود هموار نموده و با دلي مالامال از محبت و ياد خودش، به ميان مردم رفته و گمشدگان را راه نموده و راه‌يافتگان را مدد نمايند تا بلكه ايشان نيز به لقاي حق نايل شوند. باز خداي را سپاس مي‌گوييم كه پس از آنكه حكمتش اقتضا نمود تا حبيب محمودش با آوردن آخرين و كامل‌ترين پيام، به فرمان او بر سلسله انبياء و رسولان مهر تمام و كمال زند، باز از سر لطف و رحمتش، بشريت را از سرپرستي هدايتگران معصوم و پاكان مقرّب درگاه محروم نساخت. چگونه مي‌توانيم شكر اين نعمت را به جاي آوريم كه اگر چه در محضر انبياء و رسولان الهي نيستيم و باب وحي مسدود شده است، اما ارتباط فرش و عرش واهل زمين و آسمان هنوز هم برقرار است؟ ممكن است ما آن «السبب المتصل بين الارض و السماء» را نبينيم، ولي در عين حال، موجب خوشوقتي است كه اين پيوند و آن پيوند دهندة هر دو موجود و بر قرارند. عشق و شيفتگي انسان‌ها به حق متعال در طول تاريخ بشريت، جلوه‌هاي مختلفي داشته و مراتب مختلفي از خلوص و پيراستگي را به منصه ظهور گذاشته است. اين ارادت، گاه به شكل ناب توحيدي و گاه به شكل آفت زده و شرك آلود و گاه حتي به شكل پول‌پرستي و شهوت‌پرستي و در يك كلمه «هوا پرستي» (افرأيت من اتخذ الهه هواه) جلوه‌گر شده است. اما هيچ‌گاه باطل‌ها، حق را از ميان نبرده و ياد و خاطره آن محبوب ازلي از دل‌ها محو نشده است.

در عصر ما، كه انديشه‌هاي الحادي و مكاتب مادي مسلك با مصادرْ زرق و برق علوم و فناوري پيشرفته بشري، خودنمايي كرده و دين و متدينان را سرمستانه به مبارزه طلبيده و يا حتي دعوت به تسليم و رها كردن مبارزه مي‌نمايد، هنوز سايه رحمت خداباوري و خداپرستي نه بر متدينان عالم كه اكثريت مردم جهان را شكل مي‌دهند، بلكه بر همه بشريت گسترده است. امروزه همه بشريت از پايبندي متدينان به اصول آدميت و ارزش‌هاي اخلاقي فردي و اجتماعي بهره مي‌برد. از باب نمونه، كافي است به جايگاه خانواده در دنياي امروز توجه كنيم. اگر نبود پايبندي متدينان عالم به ارزش‌ها و اصالت خانوادگي، معلوم نبود كه امواج سهمگين شهوات و راحت‌طلبي‌ها، كه با هنرهاي نازيبا رسانه‌هاي تن‌مدار مدد مي‌شوند، حتي ردّ پايي از نجابت و حياء و رسمي از حيات خانوادگي باقي مي‌گذاشتند.

خوشبختانه بشر امروز علاقمند به مطالعه اديان مي‌باشد و باز خوشبختانه، متدينان امروز آمادگي گفت‌وگو با پيروان ساير اديان و حتي غيرمتدينان را دارند. امروزه نوع انسان‌هاي انديشمند مايلند تا به سراغ پيروان هر دين رفته و از خود ايشان بخواهند كه دين خود را معرفي كنند. قطعاً آينده از آن كساني است كه بتوانند اهل شنيدن «يستمعون القول» بوده و سپس، با «حكمت و موعظه نيكو» دين خود را معرفي نموده و از همه مهم‌تر، با منش و رفتار خود، گواهان صادق و مدافعان راستن ارزش‌هايي باشند كه ديگران را به آن فرا مي‌خوانند.

اميد است كه معرفت اديان با هدايت الهي، تلاش حكيمانه اصحاب آن و مشاركت صميمانه همه علاقمندان به مطالعات اديان بتواند نگاهي هر چند كوچك، ولي استوار و صادقانه در مسير تعميق معرفت ديني توسعه فرهنگ گفت‌وگو و گسترش ارزش‌هاي الهي برداشته و به همه شيفتگان حقيقت در راه رسيدن به مطلوب خودخدمت نمايد، بمنه و كرمه و مشيته.

سردبير

 

شماره مجله: 
1
شماره صفحه: 
0