مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت ادیان 2008-8116 14 3 2023 08 17 پرستشگاه در سنت زرتشتی و بودایی 95 110 700 FA سعید گراوند دانشیار - ادیان و عرفان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان 0000-0001-8566-7792 اعظم صاحبی کارشناس ارشد - ادیان و عرفان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان سمانه مظفری کارشناس ارشد 0000-0001-25357-5876 Journal Article 2022 03 25 The sacred places of worship constitute one of the fundamental topics among various religions. Explaining and analyzing the dimensions of the places of worship is always a matter of discussion from different aspects. The necessity and importance of the place of worship arises from the fact that, from the very beginning of life, man has always been trying to have a spiritual place for relation with the other world. These sacred places are discussed in different religions as centers of the universe and points of connection with God. Although different in their foundations, culture, worldview and doctrinal principles, Zoroastrianism and Buddhism have some commonalities in their moral teachings and rituals. The existence of the places of worship and their sanctity is considered among the common points in Zoroastrianism and Buddhism. In these two religions, the places of worship are sanctified because they are the locus for a sacred activity. Based on the root of this belief, only in the places of worship can man have a relationship with the other world, that is, the world of gods and ancestors. Zoroastrians and Buddhists perform their sacred rites and rituals in the places of prayer. In other words, Zoroastrians and Buddhists believe that performing sacred rituals, following the correct methods of spiritual guidance and training as well as transition from one status to another in spiritual life becomes possible in these sacred places of worship. In addition, the followers of the above-mentioned religions believe that one can experience less suffering and gain God’s satisfaction by attending the places of worship by presenting legal rulings to people. The research method used in this study is descriptive-analytical. پرستشگاه و فضای قدسی، یکی از مباحث بنیادین در بین ادیان گوناگون است که تبیین و تحلیل ابعاد آن، از جهات مختلفی همواره قابل بحث است. ضرورت و اهمیت پرستشگاه از آنجا ناشی می شود که به هرروی از همان آغاز حیات، آدمی همواره در کوشش بوده است تا بتواند فضایی معنوی برای ارتباط با عالم ماوراء را بنیان نهد. جایگاهی مقدس که در ادیان مختلف از آن به عنوان مرکز عالم و نقطه‌ی اتصال با معبود سخن رفته است. دو آیین زرتشت و بودا، اگرچه در مبانی، فرهنگ و جهان بینی و اصول اعتقادی با یکدیگر تفاوت دارند، در تعالیم اخلاقی و برخی آموزه ها و مناسک دارای نقاط اشتراک اند. ازجمله نقاط مشترک در دو سنت زرتشتی و بودایی می توان به حضور پرستشگاه و قداست آن اشاره کرد. پرستشگاه در دو سنت زرتشتی و بودایی، ازآنجاکه امر مقدس را به ظهور می رساند، قداست می یابد. در دو سنت زرتشتی و بودایی، این اعتقاد ریشه دارد که انسان تنها در این فضا می تواند با جهان دیگر، یعنی جهان خدایان و نیاکان، ارتباط داشته باشد. زرتشتیان و بوداییان در پرستشگاه، مناسک و آیین های قدسی خود را برگزار می کنند. به بیانی دیگر، در دو سنت زرتشتی و بودایی، این اندیشه حضور دارد که در فضای قدسی پرستشگاه، اجرای آیین های مقدس، شیوه های درست هدایت و تربیت معنوی تحقق می یابد و گذار از مرتبه ای به مرتبه‌ی دیگر در حیات معنوی امکان پذیر می شود. افزون بر این، در سنت زرتشتی و بودایی از طریق حضور در پرستشگاه است که با ارائه‌ی احکامی قانونمند، زمینه‌ی مطلوب برای تقلیل رنج و خشنودی ایزدان فراهم می شود. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی می باشد. https://marefateadyan.nashriyat.ir/sites/marefateadyan.nashriyat.ir/files/article-files/6_48.pdf