مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت ادیان 2008-8116 13 1 2022 01 18 بررسی تحلیلی روش تمثیلی تفسیر کتاب مقدس؛ با تأکید بر عصر آباء کلیسا 83 100 658 FA محسن تنها محمدحسین طاهری آکردی دانشیار - گروه ادیان، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی Journal Article 2021 02 08 As the most important theological source in Christianity, the Bible needs to be interpreted. Among Christians, the interpretation of the Bible (Old Testament and New Testament) was done in two literal and allegorical forms from the very beginning of its compilation. The adoption of these two interpretive methods among the early Christians was not unrelated to the interpretive methods used by the Jews. As a solution to many theological issues in the Christian community, the allegorical method received more attention. On the other hand, literal interpretation created challenges and deviations that were regarded as heresy by the church councils. The foundation of these biblical interpretations was laid in the early centuries, the age of Church Fathers. The two main schools of Antioch and Alexandria developed at the same time, the former representing the literal method and the latter representing the allegorical method. This study tries to examine the allegorical method while expressing the effect of Jewish interpretive methods on the Christian community, especially some church Fathers in the patristic a period. The findings show that the allegorical method has had its ups and downs and marked a change in the history of Christianity. Due to going to extremes in the allegorical method of interpretation, the only solution was to let the church monopolize the interpretation, a decision which had its own consequences and led to widespread criticism of the interpretation of the Bible. کتاب مقدس در دین مسیحیت به عنوان مهم ترین منبع الهیاتی، نیازمند تفسیر است. در میان مسیحیان، برداشت از کتاب مقدس (عهد عتیق و عهد جدید) از همان ابتدای تدوین، به دو صورت لفظی و تمثیلی صورت گرفت. اتخاذ این دو روش تفسیری در میان مسیحیان اولیه، بی ارتباط با روش های تفسیری به کارگرفته از سوی یهودیان نبود. روش تمثیلی، ازآنجاکه راهگشای بسیاری از مسائل الهیاتی در جامعه‌ی مسیحی بود، مورد توجه بیشتری قرار گرفت. از طرفی اکتفا به روش تفسیر لغوی، چالش ها و انحرافاتی را پدید آورد که از سوی شوراهای کلیسا بدعت شناخته شد. شالوده‌ی این روش های تفسیری کتاب مقدس، در قرون اولیه یعنی دوره‌ی آباء کلیسا بنیان نهاده شد. دو مکتب اصلی انطاکیه و اسکندریه در همین زمان رشد پیدا کردند که اولی نماینده‌ی روش لفظی و دومی نماینده‌ی روش تمثیلی است. در این پژوهه سعی شده است تا ضمن بیان تأثیر روش های تفسیری یهودیان بر جامعه‌ی مسیحی، به ویژه برخی از پدران کلیسا در دوره‌ی آباء، به بررسی روش تمثیلی پرداخته شود. یافته های این تحقیق بر این استوار است که حیات روش تمثیلی، دچار افت وخیزهایی بود و تحولاتی را در تاریخ مسیحیت رقم زد. با توجه به افراط در روش تفسیر تمثیلی، یگانه راه حل، منجر به انحصار تفسیر در دست کلیسا شد که خود تبعاتی به همراه داشت و زمینه‌ی انتقادات گسترده ای در باب چگونگی تفسیر کتاب مقدس رقم زد. https://marefateadyan.nashriyat.ir/sites/marefateadyan.nashriyat.ir/files/article-files/6_43.pdf