TY  - JOUR
    ID  - 5003712
    TI  - پژوهشی میان¬پارادایمی در پندارۀ بدسرشتی انسان با تأکید بر افتراقات هسون¬تزو و توماس¬هابز  
    JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
    JA  - 16
    LA  - fa
    SN  - 2008-8116
        AU  - Dehghanzadeh, Sajjad
      AD  - دانشیار - گروه ادیان و عرفان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
          AU  - sharei, hasti
      AD  - 
        Y1  - 2026
    PY  - 2026
    VL  - 18
    IS  - 1
    SP  - 
    EP  - 
  KW  - سرشت انسان
KW  - عسون تزو
KW  - اخلاق
KW  - توماس هابز
    DO  - 10.22034/marefateadyan.2026.5003712
    AB  - برخلاف قاطبۀ اهل نظر که منادی نیک¬سرشتی انسان بوده¬اند، هسون¬تزو، از قُدمای فلسفۀ چین، و توماس هابز، از فلاسفۀ مدرن غربی، تحت شرایط آشوب اجتماعی زمان خود، صراحتاً از شرارت طبیعت انسان سخن¬ گفته¬اند. تأملی ژرف در سازۀ فکری این دو فیلسوف نشان می¬دهد، ایشان به¬رغم همنوایی در نتیجه¬گیری، در مسلّمات اختلاف¬نظر¬ها دارند که این مهم به¬لحاظ پژوهشی تااندازه¬ای مغفول مانده¬¬ است. بنابراین، پژوهش فراروی بر بنیاد این مسأله شکل می¬گیرد که مبانی و تلقی¬های متفاوت هسون¬تزو و هابز در انگارۀ بدسرشت¬انگاری انسان کدامند؟ یافته¬ها نشان می¬دهند، سرشت انسان نزد این دو فیلسوف از کاربردهای معناشناختی متفاوتی برخوردار است. «سرشت» نزد هابز مساوق جوهر مادی و عبارت از همۀ آن¬چیزی که طبیعت مادی در نهاد انسان قرار داده است، حال آن¬که مقصود از «سرشت» نزد هسون¬تزو، فارغ همسانی یا مغایرت آن با ذات مجرّد، جوهری اخلاقی و علیّتی آسمانی است که به¬رغم ارجاع به غیر، هویتی متعیّن و صاحب ¬اراده دارد.
    UR  - https://marefateadyan.nashriyat.ir/node/5003712
    L1  -     ER  -