مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت ادیان 2008-8116 17 4 2026 12 06 ارزیابی تأثیر شریعت زدایی پولسی بر مبنای معرفت شناسی غرب بر اساس حقایق آیین عیسوی 5003103 10.22034/marefateadyan.2026.5003103 FA محمدرضا کریمی والا دانشیار - گروه معارف اسلامی دانشگاه قم 0009-0004-5781-4897 Journal Article 2026 03 10 The strategic impact of Pauline de-lawism based on Western epistemology is based on the fact that Pauline teachings, on the one hand, considered the wills of the Christian believer in the light of the spiritual transformation resulting from faith in Christ as the benchmark for understanding their own interests and corruptions without following external law, and on the other hand, they became the source of the formation of Christian communities and authorities that, in conjunction with political power, created medieval religious institutions that had no end except for Western man's turning away from the sovereignty of religion and believing in the slightest religious motive for interfering in worldly affairs. The following article, using a documentary-analytical method, while validating the consequences of Pauline Christianity in the self-establishment of the will of Western man; however, when evaluated with the facts of Christian Christianity based on the continuity and completion of the Mosaic Law, which must have been an effective executive guarantee in the form of a coherent and systematic organization, and also its alienation from the ideas of de-holiness that try to make man believe, there is no sustainable argument and makes him bewildered in the endless cycle of relativism; It has led to the conclusion that the truths of the religion of the Prophet Jesus (peace be upon him) cannot have any relation to the epistemological basis of contemporary Western man. شریعت زدایی پولسی بر مبنای معرفت شناسی غرب، بر این اساس است که آموزه های پولسی از یک سوی اراده های مؤمن مسیحی را در پرتو تحول روحی حاصل از ایمان به مسیح، محک فهم مصالح و مفاسد خویش بدون تبعیت از قانون بیرونی دانسته و از سوی دیگر منشأ شکل گیری جوامع مسیحی و مقاماتی شد که در پیوند با قدرت سیاسی، نهادهای دینی قرون وسطایی را پدید آورد که جز روی برتافتن انسان غربی از حاکمیت دین و باور به کمترین انگیزه دینی برای دخالت در امور دنیوی، فرجامی نداشت. نوشتار پیش رو با شیوه اسنادی ـ تحلیلی، ضمن صحه گذاری بر پی آمدهای مسیحیت پولسی در خودبنیان سازی اراده انسان غربی؛ اما به حین ارزیابی با حقایق مسیحیت عیسوی مبنی بر استمرار و تکمیل شریعت موسوی که لابد از ضمانت اجرایی مؤثر در قالب تشکیلاتی منسجم و نظام مند بوده و نیز بیگانگی آن با افکار قداست زُدا که می کوشد به انسان بباوراند هیچ حجت پایداری در میان نیست و او را در چرخه نسبیت گرایی بی پایان متحیر می سازد؛ به این نتیجه رهنمون شده است که حقایق آیین عیسای نبی (علیه السلام) هیچ نسبتی با مبنای معرفتی انسان غرب معاصر نمی تواند داشته باشد.