مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت ادیان 2008-8116 17 2 2026 05 02 چندهمسری در آیین زرتشتی: بازخوانی تاریخی، متنی و گفتمانی 129 154 5002681 10.22034/marefateadyan.2025.5002681 FA علی مصلح دکتری - ادیان ایرانی ، دانشگاه ادیان و مذاهب قم 0000-0002-4628-1050 غلامرضا نوادری دانشجوی کارشناسی ارشد موسسه اموزش عالی حوزوی خاتم النبیین ص Journal Article 2025 09 17 Family formation and procreation form part of ancient Iranian culture, particularly because in Zoroastrian cosmology, humans play a crucial role in destroying demons and renewing the world, and polygamy would further this goal. However, some contemporary Zoroastrian writers believe that polygamy was never permissible. This research aims to demonstrate the permissibility of polygamy among Iranians from ancient times to the contemporary era. It seeks to answer whether polygamy is legitimate in religious and historical texts and what arguments are advanced by those who deny its legitimacy. Using a descriptive-analytical method, this study concludes that, contrary to the claims of contemporary Zoroastrian writers, polygamy was prevalent among ancient Iranians from time immemorial and was never prohibited. Procreation, political alliances with other tribes, and excessive preference for sons justified the persistence of this custom. In the modern era, it was first the Parsis of India, influenced by Western culture, who opposed this custom, and later Iranian Zoroastrians followed suit. تشکیل خانواده و ازدیاد نسل، بخشی از فرهنگ باستانی ایران است؛ به‌ویژه آنکه در کیهان‌شناسی زرتشتی آدمی نقشی مهم در نابودی دیوان و تازه‌سازی جهان داشته و چندهمسری رسیدن به این هدف را تقویت می‌کرد. بااین‌حال برخی از نویسندگان زرتشتی معاصر بر این باورند که چندهمسری در هیچ زمانی جایز نبوده است. هدف از این پژوهش نشان دادن جواز تعدد زوجات در میان ایرانیان از گذشته‌های دور تا دوران معاصر است و می‌کوشد به این پرسش پاسخ دهد که آیا چندهمسری در متون دینی و تاریخی مشروعیت دارد یا نه؟ و طرفداران عدم مشروعیت چندهمسری چه دلایلی دارند؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی به این نتیجه رسیده است که برخلاف ادعاهای نویسندگان زرتشتی معاصر، چندهمسری از قدیم‌الایام در میان ایرانیان باستان رواج داشت و هیچ‌گاه ممنوع نشد. ازدیاد نسل، پیوندهای سیاسی با سایر اقوام و توجه بیش از اندازه به پسران، توجیهی برای ماندگاری چنین رسمی بود. با ورود به عصر جدید، نخستین‌بار پارسیان هند که متأثر از فرهنگ غربی بودند، با این رسم به مخالفت برخاستند و بعدها زرتشتیان ایران از آنان پیروی کردند. https://marefateadyan.nashriyat.ir/sites/marefateadyan.nashriyat.ir/files/article-files/5002681-1788933279.pdf