مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت ادیان 2008-8116 5 3 2014 07 04 عقلانیت آموزة «لطف» از دیدگاه امامیه و مسیحیت کاتولیک 25 44 187 FA حسن دین پناه دکتری - ادیان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000000000000000 محمدحسین طاهری آکردی دانشیار - گروه ادیان، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی Journal Article 2014 05 18 Abstract The soundness and rationality of the essential doctrines of any religion represent the basis of religiously. One of the central doctrines of Imamites and Catholics is the necessity of Divine mercy or bounty for bringing welfare and salvation to mankind. This paper investigates the rationality of the doctrine of God's mercy in the theology of Imamites and theology of Catholics using a documentary analysis method. Thus, after investigating the reasons for the necessity of divine mercy in each of these two faith, the paper concludes that, according to Imamites the principle of Divine mercy is based on firm rational evidence, whereas according to Catholics the doctrine of divine bounty is based on a set of pre-assumptions absolutely viewed from inside religion the existence of which is confirmed by Pauls and Christian fathers. Thus, it is very difficult to prove its rationality. اساس دین داری، تعقّل و عقلانی بودن آموزه های اساسی هر دین است. یکی از آموزه های کلیدی امامیه و آیین کاتولیک، ضرورت «لطف» یا «فیض» خداوند برای رسیدن انسان به سعادت و رستگاری است. این مقاله، با روش تحلیلِ اسنادی به بررسی معقولیت آموزه‌ی لطف در کلام امامیه و الهیات کاتولیک می پردازد. ازاین رو، پس از طرح و بررسی دلایل ضرورت لطف در هر دو مذهب، به این نتیجه دست یافت که قاعده‌ی لطف در امامیه بر استدلال های عقلی محکم استوار است، درحالی که آموزه‌ی «فیض» در مسیحیت کاتولیک، بر مجموعه ای از پیش فرض های درون دینی محض، که پولس و پدران کلیسا وجود آنها را مسلّم گرفته اند، مبتنی است. ازاین رو اثبات عقلانی آن دشوار است. https://marefateadyan.nashriyat.ir/sites/marefateadyan.nashriyat.ir/files/article-files/2_12.pdf