@article {
author = {Parcham , Azam and , Zhra},
title = {ماهیت امید؛ مقایسه‌ای تطبیقی بین اسلام و مسیحیت},
journal = {معرفت ادیان 13، زمستان 1391},
volume = {4},
number = {1},
pages = {7-26},
year  = {2013},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-8116},
eissn = {2980-809X},
doi = {},
abstract = {Hope is one of the main prerequisites of man's life. Whoever is optimistic about the future feels that he/she has everything at his disposal, because real happiness and everlasting felicity consist in the feeling of peace and tranquility, hope and optimism. One who has not mental peace is bereft of the least provision even if one possesses material power, and this can be ascribed to mental problems, distress and overwhelming satanic temptations.
We may not find among the teachings of divine religions any instance that lacks optimism about the future and its developments and that does not look directly or indirectly at the improvement of man's condition and realization of his ideals in the future. Divine religions which are based on revelation pay greater attention to this idea than other beliefs and most of their followers' religious doctrines are related to it.
The present paper sheds light on how the concept of "hope" is reflected in Islamic and Christian religious texts and seeks to make explicit the general parameters of this teaching in these texts in order to prepare the ground for bringing religions closer and closer.
},
keywords = {hope, the Quran, the New Testament, aim., },
title_fa = {ماهیت امید؛ مقایسه‌ای تطبیقی بین اسلام و مسیحیت},
abstract_fa ={امید، سرمایه‌ی اصلی حیات آدمی است. کسی که به آینده امیدوار است، احساس می‏کند همه چیز دارد؛ چراکه خوشبختی واقعی و سعادت جاودان در احساس آرامش، امید و مطلوب اندیشی است. کسی که از آرامش روان بهره‏ای ندارد، با ناامنی روانی، دغدغه خاطر و وسوسه‏های فزون‏خواهانه، در اوج قدرت مادی نیز اندک توشه ای هم ندارد.
	در میان تعالیم ادیان آسمانی، شاید نتوان نمونه ای را یافت که از امید به آینده و تحولات آن تهی بوده و به طور مستقیم و یا غیرمستقیم به اصلاح و بهبود وضع بشر و تحقق آرمان های وی در آینده نظری نداشته باشد. ادیان آسمانی و با منشأ وحیانی در این خصوص، بسیار برجسته تر از سایر آیین ها به این معنا توجه داشته اند و بسیاری از معتقدات دینی پیروان آنها با این معنا ارتباط می یابد.
	این نوشتار به طور خاص به نحوه انعکاس مفهوم «امید»، در متون دینی اسلام و مسیحیت  پرداخته و برآن است که مختصات کلی این آموزه را در این متون ترسیم نماید تا زمینه ای برای نزدیکی هرچه بیشتر ادیان به یکدیگر را فراهم آورد.},
keywords_fa = {امید ,قرآن ,هدف ,عهد جدید ,},
url = {https://marefateadyan.nashriyat.ir/node/129},
eprint = {https://marefateadyan.nashriyat.ir/sites/marefateadyan.nashriyat.ir/files/article-files/1_6.pdf}
}