بدعت

تحليل چرايي بدعت‌آميز بودن جنبش بگينها در مسيحيت

سال نهم، شماره اول، پياپي 33، زمستان 1396

فاطمه كيائي / استاديار اديان و عرفان تطبیقی، گروه معارف اسلامی دانشگاه پيام نور، ايران                    ft.kiaei@gmail.com

دريافت: 21/12/1395 ـ پذيرش: 15/06/1396

شماره مجله: 
33
شماره صفحه: 
77

گستره آيين هاي مقدس، شعائر و نمادهاي ديني شيعه و كاتوليك؛ بررسي مقايسه اي

سال هفتم، شماره سوم، پياپي 27، تابستان 1395

حسين اربابي/ دانشجوی دکتری فلسفه و کلام دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم                hossein.arbabi@yahoo.com

محمد فولادي / استاديار گروه جامعه شناسي مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                             fooladi@iki.ac.ir

دريافت: 25/01/1395 ـ پذيرش: 23/06/1395

چكيده

شيعه و كاتوليك به عنوان دو مذهب كليدي در اسلام و مسيحيت، به طور خاص در حوزه آيين هاي مقدس، نمادها و شعائر ديني از شباهت‏هاي قابل توجهي برخوردارند. بيان اين مهم مي‏تواند زمينه گفت وگوي ادياني و هم‏گرايي ميان آنها را فراهم سازد. اين پژوهش با اين هدف و با رويكرد توصيفي- تحليلي، گستره آيين هاي مذهبي، شعائر و نمادهاي ديني شيعه و كاتوليك را مقايسه نموده، در بررسي مقايسه اي اشتراكات و تمايزات آنها را برجسته نموده است. از جمله اشتراكات آنها اين است كه هريك بر اين مسئله اذعان دارند كه شعائر ديني منحصر در امور منصوص نمي شود. بر اين اساس، عرف متدينان مجاز هستند كه با حفظ شرايط، شعائر ديني را به غير موارد منصوص سرايت دهند. همچنين هر دوي آنها در دين خود، با گرايش‏هاي مخالفي روبه رو هستند كه هرگونه دخالت عرف در حوزه، مناسك و شعائر را مصداق بدعت مي‏شمارند. با وجود چنين اشتراكاتي، تمايزاتي نيز در اين عرصه ميان آن دو مذهب وجود دارد: از جمله اينكه شعائر منصوص كاتوليك بسيار اندك و ناچيز است. ازاين رو، هرگز قابل مقايسه با شعائر منصوص شيعه نيست. اين امر، بيش از هر چيز بيانگر جايگاه ويژه شعائر و مناسك ديني نزد شيعه و حاكي از وثاقت حداكثري آن است.

كليدواژه ها: شعائر ديني، شيعه، كاتوليك، آيين هاي مقدس، شعائر نوظهور، بدعت.

 

 

شماره مجله: 
27
شماره صفحه: 
25

عوامل و معيارهاي قانوني سازي عهد جديد

سال ششم، شماره سوم، پياپي 23، تابستان 1394

وحيد ستارزاده / دانشجوی دکتري الهيات مسيحي دانشگاه ادیان و مذاهب                         Vahid.Sattar66@Gmail.com

احمدرضا مفتاح / استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب                                                             meftah555@gmail.com

دريافت: 12/4/1394 ـ پذيرش: 25/8/1394

چكيده

مسيحيان اوليه جز كتاب مقدس يهودي، كتاب مقدس ديگري نداشتند. رسولان و آباي رسول، براي تبيين سيرة حضرت عيسي و باورهاي اوليه مسيحي، دست به نگارش زدند. هرچند آنان اين نوشته ها را به عنوان متن مقدس ننوشتند، اما به مرور اعتبار و قداست پيدا كردند. اختلاف نظر در برخي نوشته ها و ظهور نوشته هاي گنوسي، موجب پديد آمدن نزاع هاي الهياتي شد و كليسا را بر آن داشت تا كتاب هاي رسمي و قانوني را معلوم كند. در روند قانوني سازي، نوشته هاي معتبر و رسولي از نوشته هاي غيرمعتبر يا غيررسولي جدا شدند و كليسا با به كارگيري برخي معيارها، كتاب هاي رسمي يا قانوني عهد جديد را مشخص كرد. اين پژوهش برآن است تا با استفاده از روش تحليل تاريخي، علاوه بر بررسي عوامل و زمينه هاي قانوني سازي، معيارهاي قانوني سازي را بررسي كند. معيارهاي قانوني سازي عبارتند از: سنت رسولي، راست كيشي، قدمت، مورد استفاده قرار گرفتن، سازگاري با باورهاي رايج كليسا و الهام.

كليدواژه ها: قانوني سازي، عهد جديد، سنت رسولي، راست كيشي، بدعت، گنوسي ها، الهام.

شماره مجله: 
23
شماره صفحه: 
85
محتوای تغذیه