سياست

از مسيح شبان تا پاپ حاکم و از پاپ حاکم تا پاپ معلم اخلاق

سال نهم، شماره اول، پياپي 33، زمستان 1396

اسماعيل علي‌خاني / استاديار مؤسسة پژوهشي حکمت و فلسفة ايران                                         Ismailalikhani@gmail.com

دريافت: 28/02/1396 ـ پذيرش: 23/08/1396

شماره مجله: 
33
شماره صفحه: 
41

تمدن‌سازي انبياي ابراهيمي؛ مديريت اقتصادي و عدالت اجتماعي (با تأكيد بر حكومت حضرت يوسف عليه السلام)

سال پنجم، شماره دوم، پياپي 18، بهار 1393

زهرا سليماني / كارشناس ارشد تاريخ اسلام دانشگاه اصفهان                                         zahrasoleimany@yahoo.com

اصغر منتظرالقائم / دانشيار دانشگاه اصفهان                                                                            

دريافت: 30/12/1392 ـ پذيرش: 14/5/1393

چكيده

موضوع تمدن‌سازي و پيشرفت در حكومت‌هاي ديني، همواره از موضوعات مهم و چالش‌برانگيز در حوزه فرهنگ و تمدن بوده است. بي‌شك، بررسي مصداق‌هاي تاريخي اين مقوله، كمك زيادي به روشن‌شدن مسئله و شفافيت نظريه‌پردازي‌ها مي‌كند. اين مقاله به شيوه توصيفي ـ تحليلي به بررسي و شناخت شاخصه‌هاي پيشرفت و تمدن‌سازي در حكومت حضرت يوسف† و ارائه الگويي در اين زمينه پرداخته است. ويژگي‌هاي حكومتي يوسف† همچون مكين، امين، حفيظ و عليم، بر چهار راهبرد اصلي در اقتصاد تأكيد دارد كه عبارتند از: اختيار كافي در حوزه عمل، امنيت رواني براي امنيت اقتصادي، ضرورت پژوهش مستمر براي حفظ توازن اقتصادي جامعه و شناخت از چالش‌هاي پيش‌رو. برنامه‌ريزي چهارده ساله حضرت يوسف براي عدالت اقتصادي و مبارزه با قحطي و فساد اقتصادي به خوبي اين اصل را تأييد مي‌كند كه اجراي عدالت اجتماعي در جامعه نيازمند برنامه‌ريزي بلندمدت و دقيق است. بر اين اساس، حكومت يوسف† را مي‌توان نمونه‌اي از يك حكومت الهي موفق دانست و آن حضرت را الگوي كارگزار حكومت ديني و عامل به اخلاق اقتصادي به‌شمار آورد.

كليدواژه‌ها: حضرت يوسف†، حكومت ديني، تمدن‌سازي، سياست، اقتصاد.

شماره مجله: 
18
شماره صفحه: 
7
محتوای تغذیه