عباس رسول زاده

عرفان و رهبانيت در مسيحيت

سال دوم، شماره سوم، تابستان 1390، ص 79 ـ 109
Ma'rifat-i Adyān, Vol.2. No.3, Summer 2011

عباس رسول‌زاده*

چكيده

عرفان براي درك حقايق اديان در برابر ظواهر ديني و تفكر عقلي طراحي شده و در حيات معنوي پيروان آنها تأثير فراواني داشته است. موضوع عرفان وجود، غايت آن اتصال به وجود نامحدود و زبان آن رمزي است. در مسيحيت الوهيت عيسي بر پايه مفهوم اتحاد و حلول توجيه مي‌شود و آگوستين به عرفان مسيحي رنگ فلسفي مي‌دهد. در تاريخ كليسا عرفان با رهبانيت به هم آميخته ‌است. مسيحيت نيز در آغاز گونه‌اي عرفان يهودي بود و در مسير خود از حكمت نوافلاطوني و عرفان هرمسي و غنوصي تأثير‌ پذيرفت. نظام‌هاي رهباني در تاريخ مسيحيت همواره بر عرفان عملي تأكيد داشته‌اند و با انحرافاتى نيز همراه بوده‌اند.

كليدواژه‌ها: عرفان، رهبانيت، مسيحيت.

شماره مجله: 
7
شماره صفحه: 
79

سليمان، اسطوره يا تاريخ؟

سال دوم، شماره اول، زمستان 1389، ص 153 ـ 175

Ma'rifat-i Adyān, Vol.2. No.1, Winter 2011

عباس رسول‌زاده*

چكيده

نام «سليمان» در قرآن و كتاب مقدس آمده است. قرآن حضرت سليمان را از بندگان صالح وانبياي مرسل خوانده كه به او علم و حكمت داده شده است. واژه حكمت بيست بار در قرآن به كار رفته و بر لقمان، داوود، تعليم پيامبر و قرآن اطلاق شده است. قرآن، پشتوانه حكومت سليمان را «دانايي» و آن را زيربناي تحول و دگرگوني در جامعه انساني مي‏شمارد و از قدرت فوق‌العاده‌ حضرت سليمان سخن مي‌گويد، نه از وسعت كشورش كه همه دنيا را گرفته بود.

اما بني‌اسرائيل سليمان را از پادشاهان خود مي‌داند. دولت و حكمت سليمان، سرآمد پادشاهاني بود كه در اورشليم سلطنت مي‌كردند. قسمت‌هايي از عهد عتيق همچون كتاب امثال سليمان، جامعه، حكمت سليمان و غزلِ غزل‌هاي سليمان به سليمان منسوب است.

كليد واژه‌ها: قرآن مجيد، كتاب مقدس، سليمان، حكمت و اسرائيليات.

شماره مجله: 
5
شماره صفحه: 
153

آخرالزمان و حيات اخروي در يهوديت و مسيحيت

 

 

 

 

 

 

، سال اول، شماره دوم، بهار 1389، ص 67 ـ 96

 

1) آخرالزمان و حيات اخروي در يهوديت و مسيحيت

عباس رسول‌زاده*

a) چكيده

شوق آگاهي از سرنوشت، در سرشت آدمي نهاده شده است. با نگرشي كوتاه به تاريخ زندگي بشر درمي‌يابيم يكي از دغدغه‏هاي هميشگي انسان، چگونگي فرارسيدن پايان اين جهان و حيات پس از مرگ بوده است. براي مباحثي پيرامون آمدن موعود، جاودانگي روح، پايان اين جهان و فرارسيدن جهان ديگر، واژة «اسكاتولوژي»1 به كار مي‌رود. اين واژه به معناي شناخت آخرالزمان‏ و آخرت، از كلمة «اسكاتوس» يوناني به معناي «آخر» يا «بعد» گرفته شده است. سه دين ابراهيمي يهوديت، مسيحيت و اسلام، از نزديك بودن آخرالزمان و آخرت سخن گفته‏اند. جمعي از يهوديان و همه مسيحيان، اين دو دوره را به گونه‏اي بر هم منطبق مي‌دانند؛ اما جمعي ديگر از يهوديان و همة مسلمانان، آخرالزمان و آخرت و يا به عبارتي، عصر ظهور و روز قيامت را دو دورة جدا از هم مي‌دانند.

كليد واژه‌‌ها: آخرالزمان، ماشيح، موعود، دجال،‌ بازگشت، رستاخيز، پاداش، كيفر، بهشت، جهنم.

شماره مجله: 
2
شماره صفحه: 
67
محتوای تغذیه