سيدمحمد روحاني

مفهوم شبد در گورو گْرَﻧﺘﻬ صاحب و وحي يا كلام الله در قرآن كريم

سال هفتم، شماره اول، پياپي 25، زمستان 1394

پروانه تقي خاني / کارشناس ارشد اديان غيرابراهيمي دانشگاه اديان مذاهب                          lilipot_1990@yahoo.com

سيدمحمد روحاني / دكتري فقه و معارف گرایش کلام اسلامی جامعه المصطفی         mohammadrohani59@yahoo.com

دريافت: 16/6/1394 ـ پذيرش: 11/12/1394

چكيده

وحي الهي، يكي از منابع مهم اديان و آيين هاي مختلف جهان مي باشد. آئين ﺳﻴﻜْﻬ  نيز بر اين موضوع تأكيد داشته و با مفهوم شبد از وحي سخن گفته است. با وجود اين مطالب، وحي در قرآن كريم و شبد در گرو گرنته صاحب، شباهت و تفاوت هايي دارند. شبد به هيچ وجه در وزان وحي الهي در اسلام نبوده و اساساً با رسالت پيامبر اسلام صلی الله علیه السلام قابل مقايسه نيست. ساده ترين موضوع در وحي متجلي در قرآن ناتواني ديگران در آوردن مثل آن است و البته وعده حفظ و نگه داري قرآن كريم توسط خداوند نيز تفاوتي اساسي در اين ميان است.

كليدواژه ها: شبد، باني، وحي، قرآن كريم، گورو، نبي، الهام، گورو گْرَﻧﺘﻬ  صاحب.

 

شماره مجله: 
25
شماره صفحه: 
51

جستاري در عقايد و آموزه‌هاي ساي‌بابا؛ نقد و بررسي كلامي

سال پنجم، شماره دوم، پياپي 18، بهار 1393

سيدمحمد روحاني / کارشناس ارشد کلام اسلامي دانشگاه اديان و مذاهب           mohammadrohani59@Yahoo.com

محمدمهدي عليمردي / استاديار دانشگاه اديان و مذاهب                          alim536@yahoo.com

دريافت: 19/10/1392 ـ پذيرش: 3/3/1393

 

چکيده

اين مقاله به بررسي اجمالي زندگي سَتْهيه ساي بابا و مهم‌ترين آموزه‌هاي او، تبيين و شباهت‌ها و تفاوت‌هاي آن با اديان و مکاتب معنوي هند، به‌ويژه مکتب هندويي ادوَيته وِدَه‌نته (Advaita Vedanta) و آموزه‌هاي عرفا و بزرگان سلف او مانند ساي باباي شْريدي مي‌پردازد. به نظر مي‌رسد بيشتر آموزه‌هاي وي ريشه در مکاتب باستاني هندي و تعاليم شخصيت‌هاي مشهور پيش از خودش دارد، که ساي بابا آنها را در قالبي امروزي بيان کرده‌ است. با نقد و بررسي آموزه‌ها و دعاوي مهم وي، يعني اينکه تجسد خداوند است و اعمال فوق بشري انجام مي‌دهد، اين نتيجه حاصل مي‌شود که هيچ‌يک از تعاليم وي از منظر خداشناختي، جهان‌شناختي و نجات‌شناختي، با تعاليم الهي سنخيتي ندارد. همچنين اعمال به ظاهر جادويي وي نيز، اولاً، در بسياري از موارد ثابت شده که چيزي جز تردستي نيست و ثانياً، حتي اگر واقعيت نيز مي‌داشت داعيه خدا بودن وي را ثابت نمي‌کرد.

كليدواژه‌ها: نجات، تجسد، عشق، هندو، وحدت وجود، فنا، تمرکز، معجزه، جادو.

 

شماره مجله: 
17
شماره صفحه: 
97

نجات‌شناسي اُشو؛ نجات‌شناسي ابداعي يا پيروي از آيين تَنْتره

سال دوم، شماره چهارم، پاييز 1390، ص 147 ـ 171

Ma'rifat-i Adyān, Vol.2. No.4, Fall 2011

سيدمحمد روحاني*

چكيده

اين مقاله به نظرية نجات در جنبش اُشو و ريشه‌يابي آن پرداخته است: نخست، پس از بررسي اجمالي زندگي و مهم‌ترين آموزه‌هاي اُشو، سه پرسش مهمِ نجات‌شناسي، يعني نجات از چه؟ با چه؟ و به سوي چه؟ چنين پاسخ داده ‌شده است: از ديدگاه اُشو آنچه بايد از آن نجات يافت، گرايش‌هاي جنسي محدود و ناقصي است که مانع از مراقبة کامل ذهن انسان مي‌شوند؛ ولي براي کم کردن اميال جنسي نبايد با آنها مبارزه کرد، بلکه بايد با هدايت استادي ورزيده و بدون محدوديت‌هاي معمول به آنها پاسخ داد. همچنين با تشکيل مدار الکتريکي ويژه‌اي بين دو جنس مخالف و رسيدن دو طرف به اوج لذت جنسي کامل، اين اميال بسيار کاهش يابند، و زمينه براي پيمودن مراحل مراقبه فراهم آيد. محور مراقبه در آموزه‌هاي اُشو، تهي شدن ذهن است، که ثمرة آن آرامش مطلق مي‌باشد. سرانجام نيز با ريشه‌يابي آموزه‌هاي اُشو ثابت مي‌کنيم که او تنها با ترکيب آموزه‌هاي مکاتب باستاني شرقي، به‌ويژه تَنْتْرَه و کوندَليني يُگه، و همچنين آيين بوداي ذِن، و ارائة آنها در قالبي امروزي‌تر،‌ عملاً برخلاف ادعايش، نجات‌شناسي منحصربه‌فردي ارائه نکرده است.

گفتني است گرچه خود اين آموزه‌ها در معرض نقدهاي جدي و مهلك قرار دارند به جهت اينكه غرض از نوشتار صرفاً تبين تقليدي بودن مكتب اُشو است، از آوردن نقدهاي مفصل پرهيز و در برخي قسمت‌ها اشاره‌اي به اندكي از آنها كرده‌ايم.

كليدواژه‌ها: نجات، خدا، خاموشي، عشق، هندو، مراقبه، روابط جنسي.

شماره مجله: 
8
شماره صفحه: 
147
محتوای تغذیه