محسن شرفايي

تأملي در كيهان‌شناسي بودايي

سال چهارم، شماره سوم، پياپي 15، تابستان 1392، ص 97 ـ 113

ابوالفضل محمودي / دانشيار دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات تهران amahmoodi5364@gmail.com

 محسن شرفايي / دانشجوي دكتري اديان و عرفان دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقيقات تهران sharfa3700@yahoo.com

دريافت: 15/ 8/ 1392 ـ پذيرش: 8/ 12/ 1392

چكيده

با آنكه بودا پيروان خود را از پرداختن به مباحثي همچون آغاز و انجام جهان برحذر مي‌داشت، اما بعدها متون ديني مكاتب اصلي بودايي، تصويري از جهان‌شناسي بودايي ارائه مي‌كنند. كيهان‌شناسي بودايي به دو نوع كلي تقسيم مي‌شود: كيهان‌شناسي فضايي يا مكاني كه آرايش عوالم مختلف را توصيف مي‌كند و كيهان‌شناسي زماني كه چگونگي پيدايش و نابودي كائنات را بيان مي‌كند. كيهان‌شناسي فضايي بر دو نوع كيهان‌شناسي عمودي يا چَكرَوادَه يا چَكرَواله و كيهان‌شناسي افقي يا شاهسره‌ واده تقسيم مي‌شود. لازم به يادآوري است كه در دين بودا يك نظام جهان‌شناختي واحد وجود ندارد و اين نشان از ناهماهنگي در اين آيين است.

كليدواژه‌ها: كيهان‌شناسي، بودا، آئين بودا، چَكره واده، شاهسره‌ واده.

شماره مجله: 
15
شماره صفحه: 
97
محتوای تغذیه