سنت گرايي

نقد ديدگاه سنت گرايان در باب هنر سنتي، هنر مقدس و هنر ديني

سال ششم، شماره سوم، پياپي 23، تابستان 1394

جواد امين خندقي / دانشجوي دكتري حكمت هنر ديني دانشگاه اديان و مذاهب                            a.khandaqi@gmail.com

سيدرضي موسوي گيلاني / استاديار دانشگاه اديان و مذاهب

دريافت: 6/2/1394 ـ پذيرش: 12/7/1394

چكيده

به يك اعتبار، «سنت گرايي» همزاد تاريخ بشر است؛ زيرا طبق ادعاي سنت گرايان، همة سنت هاي بزرگ جهان منشأ مشترك دارند. يكي از موضوعات مهم مورد بحث سنت گرايان در ديدگاه خود در باب هنر كه به آن مي پردازند، تعريف و تبيين مفاهيمي همچون «هنر سنتي»، «هنر مقدس» و «هنر ديني» است. بررسي اين مفاهيم در فهم نظرية سنت گرايان در باب هنر، اهميت بسزايي دارد. اين مقاله با روش گردآوري اسنادي و تحليل محتوا، پس از تبيين اين مفاهيم، آنها را به نقد مي كشد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه هنر مقدس، بخشي از هنر سنتي است كه با مناسك دين، به طور مستقيم در ارتباط است، اما هنر ديني به واسطة اختلاف در صورت، در زمرة هنر سنتي قرار نمي گيرد. ديدگاه سنت گرايي در باب هنرهاي سنتي، مقدس و ديني، با انتقادهايي روبه رو است كه نه تنها نظرية هنر سنت گرايان را با مشكل مواجه مي سازد، بلكه بيانگر مخدوش بودن برخي از مباني نظري ايشان است.

كليدواژه ها: هنر سنتي، هنر مقدس، هنر ديني، سنت گرايي، سنت.


شماره مجله: 
23
شماره صفحه: 
107

نقد و بررسي ديدگاه‌هاي انسان‌شناختي سنت‌گرايان و نقش آنها در تكثر اديان با تأكيد بر انديشه‌هاي فريتيوف شووان و سيدحسين نصر

 

 

سال سوم، شماره سوم، تابستان 1391، ص 105 ـ 120

Ma'rifat-i Adyān, Vol.3. No.3, Summer 2012

يحيي نورمحمدي‌نجف‌آبادي* / محمدرضا نورمحمدي‌نجف‌آبادي**

چكيده

سنت‌گرايان، تعدّد جوامع بشري با تمايزات بنيادين آن را يكي از عوامل كثرت اديان در عالم مي‌دانند، و بر اين باورند كه تمايزات ميانِ انسان‌ها، تمايزاتي واقعي و سودمند و داراي نقشي اساسي در ايجاد صورت‌هاي گوناگون دين در زمين هستند. ايشان دين را معلولِ دو عاملِ عُمده مي‌دانند: عنصر حقيقت مطلقِ نامشروط و ناب، و حاشيه‌اي از جوهر بشري كه حقيقتِ مطلق به درون آن راه پيدا مي‌كند. براساس اين دو عامل، هر ديني، محصول تجلي مثالِ آن در ميان جمعيت بشري و يا حاصل اتصال عنصر حقيقت مطلق با جامعة انساني است. ازآنجايي‌كه مثال‌هاي اديان ناهمگون هستند، و جمعيت انساني‌اي كه آن دين براي آنها مقدر شده، از حيثِ زبان، ظرفيت‌ها، گرايش‌ها و نيازهاي روحي و رواني متفاوت‌اند، اين امر سبب شده تا صورت‌هاي متعدد و متكثري از دين، كه هريك بر جنبه‌اي خاص از جوانب حقيقت مطلق تأكيد مي‌ورزند، و صورتي خاص از واقعيت را متجلي مي‌سازند، پديدار گردد. اين ديدگاه، اشكالات متعددي دارد كه به بررسي آنها مي‌پردازيم.

كليدواژه‌ها: سنت‌گرايي، كثرت‌گرايي ديني، مثال كلي دين، فريتيوف شووان، سيدحسين نصر.

شماره مجله: 
11
شماره صفحه: 
105
محتوای تغذیه