آگوستين

نقش هنر و جايگاه هنرمند در شهر خداي آگوستين

سال نهم، شماره چهارم، پياپي 36، پاييز 1397

علي رازي‌زاده / دانشجوي دكتري حكمت هنرهاي ديني، دانشگاه اديان و مذاهب    Razizadeh@gmail.com
دريافت: 10/12/1395 ـ پذيرش: 28/05/1396
چکیده
آگوستین، نخستین متفکر سنت مسیحی است که توجه ویژه‌ای به هنر و زیبایی نشان داد و اقدام به تدوین نظامی جامع در این حوزه کرد که بعدها تأثیر شگرفی بر اندیشمندان پس از خود، به‌ویژه در قرون وسطی گذاشت. اهتمام ویژۀ او به هنر و زیبایی، در کنار وفاداری کامل او به آموزه‌های مسیحی، که نمود کامل آن در کتاب شهر خدا و دفاع از کیان مسیحیت و تقسیم انسان‌ها براساس باورهایشان، به حضور در شهر خدا و شهر زمین تبلور یافت، این مسئله را پیش‌روی محقق قرار می‌دهد که آگوستین چه جایگاهی برای هنرمند در کتاب شهر خدای خود داشت. بدين منظور، اين پژوهش با رويكرد تحليلي و بررسي اسنادي، ضمن توجه به باور عمیق آگوستین به آموزه‌های مسیحی، به بررسی اندیشه‌های او دربارۀ زیبایی پرداخته و تلاش مي‌كند دیدگاه او نسبت به انواع هنرها را تبیین كند و بر اساس تلقی آگوستین از انواع هنرها، جایگاه هنرمند در نظام فکری ارائه‌شده در کتاب شهر خدا معرفی می‌گردد.
کلیدواژه‌ها: آگوستین، شهر خدا، زیبایی، هنر، هنرمند.


شماره مجله: 
36
شماره صفحه: 
79

بررسي و تحليل ضعف اخلاقي از منظر آگوستين و توماس آكوئيناس؛ با بهره گيري از آموزه هاي اسلامي

سال هفتم، شماره سوم، پياپي 27، تابستان 1395

مهدي عليزاده / استاديار دانشگاه علوم و فرهنگ اسلامي                                                    alizadeh111@gmail.com

دريافت: 26/12/1394 ـ پذيرش: 01/06/1395

چكيده

«ضعف اخلاقي»، پديده اي رواني است و اين پرسش را مطرح مي كند كه چگونه انسان با وجود آگاهي از نادرستي يك عمل، بدان دست مي زند. اين مقاله به بررسي ديدگاه دو تن از متالهان مسيحي و فيلسوفان مدرسي درباره ضعف اخلاقي، يعني آگوستين و آكوئيناس مي پردازد. از نگاه آگوستين، گناه اخلاقي هنگامي پديد مي آيد كه آدمي، اراده اش از خير سرمدي و نامتناهي غافل باشد و يا اينكه از آن روي گردان باشد. آدم، نخستين انساني بود كه با ضعف ارادة خود، دچار گناه شد و آن موجب سقوط وي گرديد. اين ضعف اراده، در نسل آدم جريان يافته و موجب بروز شرور اخلاقي در وي مي گردد. توماس بر اين باور است نفس را دو قوه است كه از اين دو، يكي پست تر و ديگري برتر است؛ اولي ميل و دومي را اراده مي نامد. از نظر وي، براي انجام فعل اخلاقي، صرف داشتن معرفت كافي نيست، بلكه صدور فعل، نيازمند شكل گيري ساير مبادي فعل اختياري است. از نظر وي، انسان عادي به عنوان يك فاعل اخلاقي خطاكار، هرگز از روي لجبازي و با برنامه ريزي قبلي مرتكب گناه نمي شود، بلكه فقط در شرايطي كه از اختيار برخوردار است، دچار سوء استفاده از قدرت انتخاب خود مي شود. درحاليكه انسان فاسد و شرور به عكس، «از روي انتخاب» مرتكب عمل زشت مي شود؛ زيرا اين گونه اعمال، اساساً در راستاي اصول و اهدافي است كه براي زندگي خود برگزيده است.

كليدواژه ها: ضعف اخلاقي، ضعف اراده، توماس آكوئيناس، آگوستين.


 

 

شماره مجله: 
27
شماره صفحه: 
65

ساختار نظري و عملي عرفان مسيحي در انديشه آگوستين

سال هفتم، شماره دوم، پياپي 26، بـهار 1395

عليرضا کرماني / دانشيار گروه عرفان مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                      Kermania59@yahoo.com

دريافت: 6/11/1394 ـ پذيرش: 25/3/1395

چکيده

آگوستين متألهي است داراي حالات عرفاني و عارفي است صاحب انديشه هاي الهياتي. عقل با عرفان و زهد با تصدي مناصب ديني و اجتماعي در عرفان وي جمع شده اند. در بعد عملي، محور انديشة عرفاني وي عشق و محبت به خدا و مخلوقات اوست. از ديد وي، براي رسيدن به کمال در عشق، شرط مهم فروتني يعني عدم رضايت به مقام فعلي و نياز به حرکت به سمت کمال است. اين امر از رهگذر تهذيب نفس،  کسب فضايل ديني و دعا و نيايش قابل دستيابي است. سالک با اين امور سه گانه، مراتب نفس را از مرتبة نباتي،  حسي، عقلي (استدلالي)، آغاز کرده و با طي مرتبة اخلاق و طمأنينه، به هدف نهايي، که مرحله تأمل است، نائل مي آيد. آنان که اين مراحل را طي کنند، در بُعد ادراکي از ادراک حسي مادي و روحاني خيالي گذر کرده اند و با ادراکي عقلي، به معرفتِ نوري تغييرناپذير دست يافته اند. در اين مرحله، انسان خداوند را همه جا حاضر و ناظر مي داند و مي يابد که همه حقايق از او تغذيه مي کنند.

کليدواژه ها: آگوستين، عرفان، عرفان مسيحي، شهود، عشق و محبت، رهبانيت.

 


شماره مجله: 
26
شماره صفحه: 
35

خاستگاه و امكان محبت به دشمن؛ بررسي و نقد نظريه آگوستين

سال پنجم، شماره دوم، پياپي 18، بهار 1393

   ? رضاقزی / كارشناس ارشد ادیان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره€                         rghaz@ymail.com

سيداكبر حسيني قلعه‌بهمن / استاديار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی€ ره

دريافت: 15/11/1392 ـ پذيرش: 14/5/1393

چكيده

شواهد تاريخي مبني بر توجیه فقرات ناظر به محبت اناجیل از یك‌سو، و جنگ‏های عادلانه از سوی دیگر، جايگاه نظریة محبت به دشمن در ميان مسيحيان را در معرض ترديد جدي قرار داده است. وجود چنین عقیده‎ای در ادیان و فرهنگ‎های كهن، در میان یهودیان و یونانیان، ازجمله مباحثه بین سقراط و اتوفرون در كتاب «محاوره اوتوفرون» افلاطون، نشان از اهمیت آن به‌مثابه رام‌كننده دل‎هاست. اين مقاله به بررسي نظریة محبت به دشمن آگوستین مي‌پردازد كه بر این اصل استوار است كه خداوند با فرمان به محبت، از ما می‏طلبد كه نگرش باطنی صائب انتخاب و روحی مهرورز داشته باشیم. ازاین‌رو، این آموزه به تدريج تبلوري مبالغه‏آميز پيرامون شخصيت و شریعت مسیح† يافته است. اين مقاله به روش تحلیلی ـ انتقادی، به بررسی دیدگاه خاستگاه و امكان نظریه آگوستین در باب محبت به دشمن و نقد و بررسي می‎پردازد.

كلیدواژه‌ها: آگوستین، فرمان الهی، امكان، محبت، خشونت، دشمن.

 

شماره مجله: 
17
شماره صفحه: 
57

چالش گناه ذاتي از نگاه آگوستين و پلاگيوس

سال چهارم، شماره سوم، پياپي 15، تابستان 1392، ص 57 ـ 71

 سيدمصطفي حسيني / كارشناس ارشد دين‌شناسي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) Hseedmostafa@yahoo.com
سيداكبر حسيني قلعه‌بهمن / استاديار موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) akbar.hosseini37@yahoo.com

دريافت: 25/ 7/ 1392ـ پذيرش: 22/ 11/ 1392

چكيده

يكي از اعتقادات مهم مسيحيان، اعتقاد به گناه ذاتي است. براساس اين اعتقاد، حضرت آدم(ع) از ميوة شجرة معرفت نيك و بد خورد، در‌حالي‌كه خداوند او را از خوردن آن نهي كرده بود. اين عمل و گناه، نه‌تنها موجب سقوط آدم(ع) گرديد، بلكه همة ذرية او را نيز آلوده كرد. آگوستين و پلاگيوس دو تن از دانشمندان بزرگ مسيحيت و از مهم‌ترين نظريه‌پردازان در زمينة گناه ذاتي هستند كه تقابل ديدگاه‌هاي آنان در اين زمينه مي‌تواند بسيار جالب توجه باشد.      
اين مقاله با رويكرد تحليل محتوا،‌ بررسي اين آموزه را بر‌اساس ديدگاه آگوستين و پلاگيوس بر عهده دارد.

كليد‌واژه‌ها: گناه ذاتي، سقوط، حضرت آدم(ع)، آگوستين، پلاگيوس.

شماره مجله: 
15
شماره صفحه: 
59

مشروعيت جنگ‌هاي صليبي از ديدگاه روحانيان مسيحي و مقايسه آن با ماهيت جهاد مسلمانان در برابر صليبي‌ها

، سال دوم، شماره دوم، بهار 1390، ص 89 ـ 116
Ma'rifat-i Adyān, Vol.2. No.2, Spring 2011

معصومه‌سادات ميرمحمدي*

چكيده

يكي از طولاني‌ترين جنگ‌هايي كه تاريخ به خود ديده،‌ جنگ‌هاي صليبي است كه نزديك به دو قرن، بهانة قلم‌فرسايي مورّخان شده است. اينكه علّت اين جنگ‌ها چه بوده و آغازگران و ادامه‌دهندگان اين جنگ‌ها در مشروعيت‌بخشي به اين خشونت‌ها چه توجيهي داشته‌اند،‌ و اينكه جهاد مسلمانان در برابر متجاوزان مسيحي در انديشة فقيهان معاصر اين جنگ‌ها چه ماهيت و مبنايي داشته است، جاي بحث و تأمّل دارد.

فرضية اصلي اين نوشتار آن است كه جنگ‌هاي صليبي، نمونة تمام‌عياري از جنگ‌هاي مقدّس بوده‌اند كه آموزه‌سازي روحانيان مسيحي در باب «جنگ عادلانه» نتوانسته است ماهيت آنها را تغيير دهد؛ زيرا روايات تاريخي از اين جنگ‌ها، اجازة انطباق آنها با آموزة جنگ عادلانه را نمي‌دهد. جهاد مسلمانان با صليبي‌ها نيز ـ چه در قالب جهاد به ظاهر ابتدايي و چه در قالب جهاد تدافعي و پيش‌دستانه ـ ماهيت جهاد دفاعي داشته است كه فقيهان شيعه و سنّي معاصرِ اين جنگ‌ها، آن را مشروع دانسته‌اند.

كليدواژه‌ها: اسلام، مسيحيت، آگوستين، آكويناس، جنگ‌هاي صليبي، جنگ مقدس، جنگ عادلانه، جهاد دفاعي.

شماره مجله: 
6
شماره صفحه: 
89
محتوای تغذیه